నీ లైఫ్ పర్పస్ ఏమిటో తెలియకపోవడం వల్ల వచ్చే ఆందోళన నీకు ఫీల్ అవుతుందా?

చాలా సార్లు రాత్రి పడుకోబోతూ ఒక్కసారిగా మనసులో ఓ ప్రశ్న మెల్లగా వస్తుంది – “నేను అసలు ఏం చేస్తున్నానా నా లైఫ్‌లో?”
ఎవరూ అడగలేదు కానీ మనమే మనని అడిగేసుకుంటాం.
కుటుంబం నిద్రపోయి ఉంటుంది, బయట నిశ్శబ్దం, కానీ మనలో మాత్రం ఆలోచనలు పరిగెడుతుంటాయి.
“ఇదేనా నా లైఫ్?”, “ఇదేనా నేను కావలసింది?” — ఈ లైన్లు ఎప్పుడైనా నీలోనూ ఎకో అయాయా?

మన వయస్సు ముప్పై దాటాక ఈ ప్రశ్న ఇంకాస్త గట్టిగా వినిపిస్తుంది. ఎందుకంటే అప్పటికి మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్లు తమ లైఫ్‌లో “సెటిల్” అయ్యినట్టు కనిపిస్తారు.
అత్త, మామ, బావ, ఫ్రెండ్స్ — ఎవరికీ చూసినా ఓ దిశలో వెళ్తున్నారు అనిపిస్తుంది.
మనం మాత్రం ఏదో మబ్బులో తిరుగుతున్నట్టుగా, ఏదో వెతుకుతున్నట్టుగా అనిపిస్తుంది.
అంతే కదా, నీకు కూడా ఇలాగే అనిపించిందా ఎప్పుడైనా?

“పర్పస్” అనే మాటతోనే ఒత్తిడి మొదలవుతుంది!
ఇప్పుడు సోషల్ మీడియా తెరిస్తే ప్రతి పోస్ట్ మోటివేషనల్‌గా ఉంటుంది —
“ఫైండ్ యోర్ పర్పస్”, “చేస్ యోర్ డ్రీమ్స్”, “డోంట్ సెటిల్ ఫర్ లెస్” — ఇలా కోట్స్ చూస్తుంటే మనకూ గిల్టీగా ఫీల్ అవుతుంది.
“అయ్యో… నా పర్పస్ నేనెప్పుడూ కనుక్కోకపోతే?” అని మనసు ఆందోళన పడుతుంది.

లైఫ్ పర్పస్ అనే దానికీ ఒక ఫిక్స్‌డ్ టైమ్ ఉండదు.
ఇది మన వయసు ఆధారంగా లేదా జాబ్‌ ఆధారంగా లేదా సక్సెస్‌ ఆధారంగా నిర్ణయమవదు.
కొంతమందికి చిన్నప్పటి నుంచే తెలుస్తుంది, ఇంకొందరికి ముప్పై ఏళ్ళ తర్వాత తెలుస్తుంది.
కొన్నిసార్లు అది మారిపోతూ కూడా ఉంటుంది.
మనం మారుతాం కాబట్టి మన పర్పస్ కూడా మారుతుంది — ఇది చాలా నార్మల్ విషయం.

ఒక చిన్న ఎగ్జాంపుల్ చెప్పా?
మన ఇంట్లో పండుగ రోజు ఉదయం గుర్తుందా?
అందరూ బిజీగా ఉంటారు — అమ్మ వంట చేస్తుంది, నాన్న పూజా సన్నాహాలు చేస్తాడు, పిల్లలు కొత్త బట్టలు వేసుకుంటారు.
ఒకరికి కుకింగ్ అంటే పర్పస్, ఇంకొకరికి డెకరేషన్, ఇంకొకరికి ఆర్గనైజేషన్.
అదే మన లైఫ్‌లో కూడా జరుగుతుంది.
ఎవరి పర్పస్ వాళ్లది, మనది మనదే.
దానిని కంపేర్ చేస్తే మనకు మాత్రమే స్ట్రెస్ వస్తుంది.

కొన్నిసార్లు మన పర్పస్ పెద్దగా ఉండాల్సిన అవసరం లేదు.
అమ్మాయిలా, ఎవరో “నేను ప్రపంచాన్ని మార్చాలనుకుంటున్నా” అంటారు —
కానీ ఎవరో “నా పిల్లలకి మంచి లైఫ్ ఇవ్వాలి” అనుకుంటారు.
రెండూ ఒకటే — మీనింగ్‌ఫుల్ జీవితం గడపాలని ఆలోచన ఉన్నంతవరకు, అది పర్పస్ అవుతుంది.

నీకిప్పుడు గందరగోళం అనిపిస్తే — అది తప్పు కాదు.
మనసులో కన్ఫ్యూషన్ ఉన్నప్పుడు అది గ్రోత్ సైన్‌నే.
అంటే నువ్వు ఇంట్రోస్పెక్షన్ చేస్తున్నావు.
ఇంకా నీలో ఏదో జరగాలి అని, ఏదో సెర్చ్ జరుగుతోంది అని.
మనలోని ఆ రెస్ట్లెస్ ఫీలింగ్ అంటే మనకు స్టిల్నెస్ కావాలి అని కాదు — అది మనం ఇవాల్వ్ అవుతున్నామనే సైన్.

మీకూ అనిపించిందా ఎప్పుడైనా — “ఏం చేసినా తృప్తి రాకపోవడం”?

అదే డిస్సాటిస్ఫాక్షన్ మనని ముందుకు నడిపించే ఫ్యూయల్‌ కదా.
అది లేకపోతే మనం స్టాగ్నేట్ అయిపోయేవాళ్లం.

కొన్నిసార్లు ఆన్సర్ వెతకడం ఆపేసినప్పుడు ఆన్సర్ వస్తుంది.
ఉదాహరణకి — ఐడిల్‌గా రైస్ వండుతుంటే లేదా బాల్కనీ లో కాఫీ తాగుతుంటే ఒక్కసారిగా క్లారిటీ వస్తుంది.
అదే మన సబ్‌కాన్షస్ మనతో మాట్లాడే టైమ్.

పర్పస్ అంటే ఒక డెస్టినేషన్ కాదు, ప్రాసెస్.
మన లైఫ్ పర్పస్ అంటే “ఓ రోజు దొరుకుతుంది” అనే కాదు.
అది మన డిసిషన్స్‌లో, మన రిలేషన్‌షిప్స్‌లో, మన స్మాల్ హ్యాబిట్స్‌లో దాగి ఉంటుంది.
ఉదయం ఎవరికైనా స్మైల్ ఇవ్వడం, లేదా మనతో మాట్లాడటానికి సమ్వన్ కంఫర్టబుల్‌గా ఫీల్ అవడం — ఇవన్నీ చిన్న చిన్న సైన్స్ ఆఫ్ పర్పస్.

ఏమో గానీ, మన పర్పస్ “ప్రపంచాన్ని మార్చడం” కాదు —
కానీ మన చుట్టూ ఉన్న వారిలో ఒక్కరైనా సంతోషంగా ఫీల్ అయ్యేలా చేయగలగడం కావచ్చు.
అదీ మీనింగ్ కదా, అంతే కదా!
పర్పస్ అంటే డెస్టినేషన్ కాదు — అది మనతో పాటు మారే ప్రయాణం.
కొన్నిసార్లు మన లైఫ్ స్లోగా, డైరెక్షన్ లేకుండా అనిపించినా కూడా, నువ్వు వెనకడుగు వేయడం కాదు.
నువ్వు గ్రో అవుతున్నావు, నీలోని క్లారిటీ స్లోలీ పుడ్తోంది అంతే.

లైఫ్ అనేది రేస్ కాదు — అది రిధమ్.
ప్రతి ఒక్కరికీ తాము తాముగా ఆ రిధమ్ దొరకడానికి టైమ్ పడుతుంది.
కాబట్టి నీకు ఇప్పుడే అర్థం కాలేదని అనుకోవద్దు.
ఏదో ఒక రోజు, వెరీ ఆర్డినరీ డేలో — నీ పర్పస్ నీకే క్వైట్‌గా కనిపిస్తుంది.
అప్పటివరకు, బ్రీత్ చెయ్… జీవించు… ఆబ్జర్వ్ చెయ్.
బికాజ్ ఈవెన్ సెర్చింగ్ ఫర్ యోర్ పర్పస్ — ఈజ్ ఎ పర్పస్ ఇట్సెల్ఫ్!

దీని కంటే డీప్‌గా రాసిన ఆర్టికల్ ఇది → [రోజూ పని చేస్తున్నావా? లోపల పూర్తిగా ఖాళీ అయ్యిపోతున్నావ్ అంటే ఇది చదవాల్సిందే]