నా లైఫ్ ఎటు పోతోందో నాకే తెలియట్లేదు – ఈ కన్ఫ్యూజన్ కి ఎండ్ కార్డ్ ఎప్పుడు?
మళ్ళీ ఆ బెడ్రూం సీలింగ్ వైపే చూస్తూ పడుకున్నాం రేపు మార్నింగ్ వరకు. ఇదే పోస్ట్ కదా చాలా రోజులుగా? కళ్ళు మూసుకుంటే నిద్ర రావడం లేదు, తెరిస్తే ఆలోచనలు తగ్గడం లేదు. “నేను ఏం చేస్తున్నానో, ఎక్కడికి పోతున్నానో నాకే తెలియట్లేదు” అనుకుంటే, మనసు మరీ గట్టిగా కొడుతుంది. ఎవరికైనా ఈ ఫీలింగ్ వచ్చిందా? ఈ కన్ఫ్యూజన్లో మనమొక్కళ్ళమే కాదు అని చెప్పాలి మీకు.
నిజం చెప్పాలంటే, 30 దాటాక ఇలా అనిపించడం మామూలే. అందరూ మనల్ని చూసి సెటిల్ అయ్యావు అనుకుంటారు. కానీ మనకు మాత్రం తెలుస్తుంది – రోజు రాత్రి ఆ లోపలి గోల ఎంత పెద్దదో. ఇదో రోడ్ మ్యాప్ లేకుండా డ్రైవ్ చేస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది కదా!
రోజూ అదే రౌండ్లు – కానీ డెస్టినేషన్ ఏంటో తెలియట్లేదు
ఉదయం లేచి, అన్నీ సాగదీసి, ఆఫీస్ వెళ్ళి, ఇంటికొచ్చి, టీవీ చూసి, పడుకోవడం. ఇలా మళ్ళీ మళ్ళీ… ఇలా పోతుంటే ఎప్పుడో ఒకరోజు మనం కోరుకున్న చోటికి చేరుకుంటామా? లేదా ఇదే జీవితమా అని అనిపిస్తుంది.
కొన్ని రోజుల క్రితం మా ఫ్రెండ్ అడిగాడు, “నువ్వు నిజంగా ఏం చేయాలనుకుంటున్నావ్?” అని. నేను బ్లాంక్ అయిపోయా. అసలే కన్ఫ్యూజన్లో ఉన్నాం, అలాంటిది అడిగారంటే మరీ గట్టిగా కొట్టింది. మీరు కూడా ఇలాంటి సిచుయేషన్లో ఉన్నారా?
మనం చిన్నప్పుడు చాలా డ్రీమ్స్ ఉండేవి కదా. ఇది చేయాలి, అది సాధించాలి అని. కానీ ఇప్పుడు చూస్తే, బిల్లులు కట్టడం, ఈఎమ్ఐలు చెల్లించడం, పిల్లల చదువు, ఇంటి బాధ్యతలు… ఇవన్నీ మధ్యలో వచ్చేశాయి. మన కోరికలు, మన ప్యాషన్స్ అన్నీ ఎప్పుడో అలమారిలో పెట్టేసినట్టు అయిపోయింది.
అందరూ ముందుకు పోతున్నట్టు కనిపిస్తారు – నేను మాత్రమే ఇలా ఉన్నానా?
సోషల్ మీడియా చూస్తే ఇంకా బాధేస్తుంది. ఎవరో విదేశాల్లో సెటిల్ అయ్యారు, ఎవరో పెద్ద కార్ కొన్నారు, ఎవరో ప్రమోషన్వచ్చింది సెలబ్రేట్ చేస్తున్నారు. మనం మాత్రం అదే చోట నిలబడి ఉన్నామా అని డౌట్ వస్తుంది.
కానీ ఒక నిజం చెప్పాలి మీకు – ఆ ఫోటోస్ వెనుక ఉన్న స్ట్రగుల్స్ మనకు కనిపించవు. అందరికీ వాళ్ల కన్ఫ్యూజన్స్, వాళ్ల టెన్షన్స్ఉంటాయి. కేవలం మనమొక్కళ్ళమే కాదు ఈ గోలలో. ఇది గుర్తుంచుకోండి.
మన కుటుంబాల్లో కూడా ఇలాగే ఉంటుంది కదా. పెద్దవాళ్ళు చూస్తే “నీ లైఫ్ బాగానే ఉంది, ఇంకేం కావాలి నీకు?” అంటారు. కానీ మనకు ఆ ఇన్నర్ పీస్ లేదు. ఎక్కడో ఏదో మిస్ అవుతున్నట్టు అనిపిస్తుంది. ఈ ఫీలింగ్ చాలా పెయిన్ఫుల్ గా ఉంటుంది ఎందుకంటే దీన్ని వర్డ్స్లో చెప్పడం కూడా కష్టం.
నిజం చెప్పాలంటే, ఒక్క రోజులో అన్ని క్లియర్ అయిపోవు. కానీ కొన్ని చిన్న చిన్న స్టెప్స్ తీసుకుంటే దారి కనిపించడం మొదలవుతుంది.
- మొదట, మనల్ని మనం అంగీకరించుకోవాలి. “నేను కన్ఫ్యూజ్డ్గా ఉన్నాను” అని చెప్పుకోవడంలో తప్పు లేదు. యాక్చువల్లీ, అది గొప్ప కరేజ్. ఆ అంగీకారం వచ్చినప్పుడే మార్పు మొదలవుతుంది.
- రెండవది, చిన్న చిన్న విషయాల్లో క్లారిటీ కోసం చూడండి. “నేను నిజంగా ఏం ఇష్టపడతాను?” అని మనల్ని మనం అడుగుకోండి. అది పెద్ద కెరీర్ గోల్ కానక్కరలేదు. ఒక హాబీ అయినా, ఒక ఇంట్రెస్ట్ అయినా సరే. ఆ చిన్న స్పార్క్ దొరికితే, అది మెల్లిగా దారి చూపిస్తుంది.
- మూడవది, కంపారిజన్ అనే గొడవ నుంచి బయటపడండి. మన జర్నీ మనదే. ఇతరులతో కంపేర్ చేసుకుంటే మనం ఎప్పటికీ సంతృప్తి పడలేము. మీరు ఇప్పుడున్న చోటు నుంచి ముందుకు ఎలా వెళ్ళాలో చూడండి, మరెవరు ఎక్కడున్నారో కాదు.
- నాల్గవది, మీ దగ్గర ఉన్నవాటికి కృతజ్ఞతతో ఉండండి. ఇది మోటివేషనల్ టాక్ లా అనిపించొచ్చు కానీ నిజంగా పని చేస్తుంది. రోజు రాత్రి పడుకునే ముందు, ఆ రోజు జరిగిన మూడు మంచి విషయాలు గుర్తు చేసుకోండి. చిన్నవైనా సరే. ఆ ప్రాక్టీస్ మన మైండ్సెట్ ని మారుస్తుంది.
మీరు ఒంటరిగా లేరు ఈ కన్ఫ్యూజన్లో. చాలా మందికి ఇదే సిచుయేషన్. జీవితం అంటే అన్ని ఆన్సర్స్ ఒక్కసారిగా దొరకడం కాదు. ఇది ఒక జర్నీ, మెల్లిగా మనం డిస్కవర్ చేసుకుంటూ పోతాం.
కొన్ని రోజులు ఫాగ్ లో నడుస్తున్నట్టు అనిపిస్తుంది. కానీ నమ్మండి, ఆ ఫాగ్ కూడా లిఫ్ట్ అవుతుంది. మార్గం కనిపించడం మొదలవుతుంది. అప్పటి వరకు, ఓపిక పట్టండి మీతో.
మీకూ ఇలాగే అనిపించిందా? మీ ఎక్స్పీరియన్స్ ఏంటి? గుర్తుంచుకోండి – ఈ కన్ఫ్యూజన్ కూడా మీ జర్నీలో ఒక పార్ట్. ఇది మిమ్మల్ని బలంగా చేస్తుంది, క్లారిటీ వైపు తీసుకెళ్తుంది. కేవలం మీరు ఆగకుండా ముందుకు కొనసాగాలి, మీ పేస్లో. అంతే కదా!
ఈ ఆర్టికల్కి కనెక్ట్ అయ్యే మరో స్టోరీ ఇదిగో → నీకు ఫుల్ఫిల్ చేయని విషయాల వెనకాలే ఎందుకు పరుగెడుతుంటావు?
అందంగా అనిపించిన భావాన్ని పదాల్లో మార్చే నైపుణ్యం, ప్రతి వాక్యంలో తలపోసే సున్నితత్వం… ఇవే సంజన రాతల్లో ప్రత్యేకత. ప్రేమ, నమ్మకం, ఒత్తిడిలాంటి భావోద్వేగాల్ని నిండుగా చెప్పేలా, కానీ చదివినవాళ్ల గుండె నొప్పించకుండా రాయడమే ఆమె శైలి. ఆమె వాక్యాల్లో తడిచినపుడు, మీ జీవితపు చిన్న మజిలీ గుర్తొస్తుందనిపించకమానదు.
