ఇంట్లో వాళ్ళ అంచనాలను (ఎక్స్పెక్టేషన్స్) అందుకోలేక డిప్రెషన్ లోకి వెళ్తున్న యూత్!
మనలో చాలా మంది లైఫ్ లో ఒక పాయింట్ కి వచ్చాక ఒక స్ట్రేంజ్ ఫీలింగ్ ఎక్స్పీరియన్స్ చేస్తారు.
బయట చూస్తే అన్నీ నార్మల్ గానే ఉంటాయి — ఇంట్లో వాళ్లు సపోర్ట్ చేస్తున్నారు, ఫ్రెండ్స్ ఉన్నారు, ఆపర్చునిటీస్ కూడా ఉన్నాయి. కానీ లోపల మాత్రం ఒక ప్రెషర్ నెమ్మదిగా పెరుగుతూనే ఉంటుంది.
ఆ ప్రెషర్ ఫెయిల్యూర్ వల్ల కాదు.
ఇంట్లో వాళ్లు మన మీద పెట్టుకున్న అంచనాలను అందుకోలేకపోతున్నామనే ఫీలింగ్ వల్ల.
ఇది ఓపెన్గా ఎవ్వరూ మాట్లాడని టాపిక్. కానీ సైలెంట్గా చాలా యూత్ దీనితో స్ట్రగుల్ అవుతున్నారు.
అంచనాలు ఎలా మొదలవుతాయి?
చిన్నప్పటి నుంచి పేరెంట్స్ ఒక బిలీఫ్ తో పెంచుతారు —
“మా పిల్లలు మనకంటే బెట్టర్ లైఫ్ జీవించాలి.”
అందుకే చదువు మీద ఫోకస్, డిసిప్లిన్, మంచి కెరీర్ గురించి డిస్కషన్స్, రిలేటివ్స్ ముందు ప్రౌడ్ గా మాట్లాడటం — ఇవన్నీ నాచురల్ గానే జరుగుతాయి.
మొదట్లో ఇవి మోటివేషన్ లా అనిపిస్తాయి.
ఎందుకంటే మనం కూడా వాళ్లని ప్రౌడ్ చేయాలని అనుకుంటాం.
కానీ ఏజ్ పెరిగే కొద్దీ లైఫ్ స్ట్రైట్ లైన్ లో ఉండదు అనేది తెలుస్తుంది.
మార్క్స్ ఎప్పుడూ సేమ్ గా రావు
ఇంటరెస్ట్ మారుతుంది
ప్లాన్స్ ఫెయిల్ అవుతాయి
సమ్టైమ్స్ క్లారిటీ కూడా ఉండదు
అప్పుడు ఒక క్వశ్చన్ క్వైయెట్గా మైండ్ లో మొదలవుతుంది:
“నేను వాళ్లు అనుకున్నంత కెపబుల్ కాదా?”
ఇదే థాట్ స్లోగా ప్రెషర్ గా మారుతుంది.
ప్రాబ్లమ్ ఫెయిల్యూర్ కాదు… ఇంటర్ప్రిటేషన్
ఒక ఎగ్జామ్ ఫెయిల్ కావడం, జాబ్ లేట్ అవ్వడం, కెరీర్ చేంజ్ అవ్వడం — ఇవన్నీ లైఫ్ లో కామన్ ఈవెంట్స్.
కానీ యూత్ ఎక్కువగా సఫర్ అవ్వడానికి రీజన్ ఈవెంట్ కాదు.
ఆ ఈవెంట్ ని మనం ఎలా ఇంటర్ప్రెట్ చేస్తున్నామన్నది.
ఎగ్జాంపుల్ కి:
“ఈసారి అటెంప్ట్ మిస్ అయ్యింది” అనుకోవడం ఒక మైండ్సెట్.
“ఇంట్లో వాళ్లని డిసప్పాయింట్ చేసాను” అనుకోవడం ఇంకో మైండ్సెట్.
సెకండ్ థాట్ వచ్చినప్పుడు గిల్ట్ స్టార్ట్ అవుతుంది.
ఆ గిల్ట్ వల్ల కాన్ఫిడెన్స్ తగ్గుతుంది.
కాన్ఫిడెన్స్ తగ్గినప్పుడు ఎఫర్ట్ కూడా తగ్గుతుంది.
అప్పుడు సైకిల్ ఇలా మారిపోతుంది:
ప్రెషర్ → ఫియర్ → అవాయిడెన్స్ → మోర్ ప్రెషర్
ప్రేమ సమ్టైమ్స్ ప్రెషర్ గా ఎందుకు అనిపిస్తుంది?
ఇది చాలా సెన్సిటివ్ పాయింట్.
పేరెంట్స్ ఇంటెన్షన్ ఎక్కువగా నెగటివ్ కాదు.
వాళ్లు పుష్ చేయడం వెనక ఫియర్ ఉంటుంది —
“మన పిల్ల ఫ్యూచర్ సెక్యూర్ గా ఉండాలి” అన్నది.
కానీ యూత్ సైడ్ నుంచి చూస్తే సిట్యుయేషన్ వేరుగా ఉంటుంది.
వాళ్లు ఆల్రెడీ కంపేర్ అవుతున్నారు:
క్లాస్మేట్స్ తో
సోషల్ మీడియా సక్సెస్ స్టోరీస్ తో
రిలేటివ్స్ ఎక్స్పెక్టేషన్స్ తో
ఇప్పుడు అదే సమయంలో ఇంట్లో కూడా “ఇంకాస్త ట్రై చెయ్యి”, “ఇంకా సీరియస్ అవ్వాలి” అనే మాటలు వస్తే… బ్రెయిన్ దాన్ని ఎంకరేజ్మెంట్ గా కాకుండా రిమైండర్ గా తీసుకుంటుంది.
రిమైండర్ ఆఫ్ వాట్?
“నువ్వు ఇంకా సరిపోలేదు” అనే ఫీలింగ్.
ఇక్కడే ఎమోషనల్ గ్యాప్ మొదలవుతుంది.
బయట స్ట్రాంగ్, లోపల ఎగ్జాస్టెడ్
చాలామంది యూత్ ఓపెన్గా తమ స్ట్రగుల్ చెప్పరు.
ఎందుకంటే వాళ్లకి రెండు ఫియర్స్ ఉంటాయి:
“ఇంట్లో వాళ్లు అర్థం చేసుకోరేమో”
“నేను వీక్ గా కనిపిస్తానేమో”
అందుకే బయట నార్మల్ బిహేవియర్ మెయింటైన్ చేస్తారు.
ఫ్యామిలీ ఫంక్షన్స్ కి వెళ్తారు.
ఫ్రెండ్స్ తో లాఫ్ చేస్తారు.
సోషల్ మీడియా లో యాక్టివ్ గా ఉంటారు.
కానీ అలోన్ గా ఉన్నప్పుడు మైండ్ ఒకే క్వశ్చన్ రిపీట్ చేస్తుంది:
“నేను లైఫ్ లో వెనకపడుతున్నానా?”
ఈ థాట్ కంటిన్యూయస్ గా ఉంటే మెంటల్ ఎనర్జీ డ్రైన్ అవుతుంది.
ఏ పని స్టార్ట్ చేయడానికి కూడా మోటివేషన్ తగ్గిపోతుంది.
కంపారిజన్ — సైలెంట్ డ్యామేజ్
ఈ జనరేషన్ కి బిగ్గెస్ట్ ప్రాబ్లమ్ కంపారిజన్.
ఎర్లియర్ పీపుల్ కంపేర్ చేసేది వితిన్ స్మాల్ సర్కిల్స్.
ఇప్పుడు కంపారిజన్ గ్లోబల్ అయిపోయింది.
ఇన్స్టాగ్రామ్ ఓపెన్ చేస్తే:
ఎవరో అబ్రాడ్
ఎవరో స్టార్టప్
ఎవరో మ్యారేజ్
ఎవరో ఫిట్నెస్ ట్రాన్స్ఫర్మేషన్
ప్రతి ఒక్కరూ లైఫ్ లో అహెడ్ లా కనిపిస్తారు.
అప్పుడు మన ప్రోగ్రెస్ స్లో గా అనిపిస్తుంది.
ఇంట్లో కూడా అన్నోవింగ్గా కంపారిజన్స్ వస్తే… అది కన్ఫర్మేషన్ లా అనిపిస్తుంది.
“అవును… నేనే లేట్” అనే బిలీఫ్ స్ట్రాంగ్ అవుతుంది.
యూత్ ఒక కన్ఫ్యూజింగ్ స్టేజ్ లో ఉన్నారు
ఇప్పటి యూత్ సిట్యుయేషన్ యూనిక్.
ఒకవైపు పేరెంట్స్ డ్రీమ్స్ క్యారీ చేయాలి.
ఇంకోవైపు తమ ఓన్ ఐడెంటిటీ బిల్డ్ చేయాలి.
పేరెంట్స్ స్టెబిలిటీ కోరుకుంటారు.
యూత్ మీనింగ్, ఇంటరెస్ట్, సాటిస్ఫాక్షన్ కూడా కోరుకుంటారు.
ఈ రెండు మ్యాచ్ కాకపోతే ఇంటర్నల్ కాన్ఫ్లిక్ట్ వస్తుంది.
వాళ్లు రెబెలియన్ చేయాలనుకోవడం లేదు.
కానీ పూర్తిగా అడ్జస్ట్ అవ్వాలనిపించదు.
ఈ మిడిల్ స్టేజ్ లోనే ఎక్కువ కన్ఫ్యూషన్ ఉంటుంది.
ఎందుకు చాలామంది సైలెంట్ గా సఫర్ అవుతున్నారు?
బికాజ్ ఎక్స్పెక్టేషన్స్ విజిబుల్ గా ఉండవు.
ఎవ్వరూ ఓపెన్గా “నీ మీద ప్రెషర్ పెడుతున్నాం” అనరు.
కానీ కన్వర్సేషన్స్, రియాక్షన్స్, డిసప్పాయింట్మెంట్స్ ద్వారా మెసేజ్ స్లోగా కన్వే అవుతుంది.
యూత్ కూడా ఓపెన్గా చెప్పరు —
“నాకు టైమ్ కావాలి” లేదా “నేను కన్ఫ్యూజ్డ్ గా ఉన్నాను” అని.
రిజల్ట్?
బోత్ సైడ్స్ లవ్ ఈచ్ అదర్.
బట్ బోత్ సైడ్స్ మిస్అండర్స్టుడ్ ఫీల్ అవుతారు.
ఒక ఇంపార్టెంట్ రియలైజేషన్ (లేట్ గా వస్తుంది)
చాలామంది లేటర్ రియలైజ్ చేసే విషయం ఏమిటంటే…
పేరెంట్స్ కి పర్ఫెక్ట్ సక్సెస్ కంటే కన్సిస్టెన్సీ ఇంపార్టెంట్ అయి ఉంటుంది చాలా సార్లు.
కానీ యూత్ ముందే వర్స్ట్ అస్యూమ్ చేసేస్తారు.
ఫియర్ వల్ల కమ్యూనికేషన్ తగ్గుతుంది.
కమ్యూనికేషన్ తగ్గితే ప్రెషర్ పెరుగుతుంది.
లైఫ్ రేస్ లా కనిపించినా… ప్రతి ఒక్కరి స్టార్టింగ్ పాయింట్, స్పీడ్, డైరెక్షన్ వేరు.
కొన్ని గోల్స్ ఎర్లీ అచీవ్ అవుతాయి.
కొన్ని లేట్ గా.
అంచనాలు ఉండటం తప్పు కాదు.
మనల్ని ప్రేమించే వాళ్లకే ఎక్స్పెక్టేషన్స్ ఉంటాయి.
కానీ ఒక పాయింట్ తర్వాత మన వాల్యూ ని రిజల్ట్స్ తో మాత్రమే మెజర్ చేయడం డేంజరస్ అవుతుంది.
ఎందుకంటే…
మన లైఫ్ ఒక రిపోర్ట్ కార్డ్ కాదు. అది ప్రాసెస్.
స్లో గా వెళ్తున్నామన్న కారణం వల్ల మన స్టోరీ రాంగ్ అవ్వదు.
కొన్ని జర్నీస్ కి టైమ్ ఎక్కువ పడుతుంది అంతే.
ఈ పాయింట్ నీకు నచ్చితే, దీన్నీ మిస్ అవ్వొద్దు → పబ్లిక్ లైఫ్ & సోషల్ ఫియర్
అందంగా అనిపించిన భావాన్ని పదాల్లో మార్చే నైపుణ్యం, ప్రతి వాక్యంలో తలపోసే సున్నితత్వం… ఇవే సంజన రాతల్లో ప్రత్యేకత. ప్రేమ, నమ్మకం, ఒత్తిడిలాంటి భావోద్వేగాల్ని నిండుగా చెప్పేలా, కానీ చదివినవాళ్ల గుండె నొప్పించకుండా రాయడమే ఆమె శైలి. ఆమె వాక్యాల్లో తడిచినపుడు, మీ జీవితపు చిన్న మజిలీ గుర్తొస్తుందనిపించకమానదు.
