అడిక్షన్

ఆ ఒక్క నోటిఫికేషన్ కోసం… రాత్రి 11 గంటలు. నీవు ఇన్స్టాగ్రామ్‌లో ఒక ఫోటో పోస్ట్ చేసి పది నిమిషాలైంది. ఫోన్ లాక్ స్క్రీన్ తెరిచి, అప్లికేషన్ ఓపెన్ చేసి, నోటిఫికేషన్స్ చెక్ చేస్తున్నావు. 47 లైక్స్. చిన్న స్మైల్. మళ్లీ రెండు నిమిషాల తర్వాత చెక్ చేస్తావు. 52 లైక్స్. హార్ట్ బీట్ కొంచెం పెరుగుతుంది. “ఈసారి కనీసం 100 దాటాలి” అనుకుంటున్నావు. గత పోస్ట్‌కు 120 వచ్చాయి కదా, ఇప్పుడు ఎందుకు స్లో గా…

నిన్నటి వరకు ఏదైనా సినిమా చూసి నవ్విన మనిషి, ఈరోజు అదే సినిమా చూసి బోర్‌గా ఫీలవుతాడు.నిన్న PUBG లేదా Instagram రీల్స్‌లో మునిగిపోయిన వాడు, ఈరోజు ఫోన్ తెరవడానికే ఇష్టపడడు.ఇలాంటి మార్పులను చాలామంది “మూడ్ స్వింగ్‌స్” అని తేలికగా తీసుకుంటారు. వాళ్ల లాజిక్ ఏమిటంటే —“ప్రతిసారీ హై ఎమోషన్‌లో ఉండడం సాధ్యమేనా?”“లైఫ్‌లో అప్పుడప్పుడు బోర్ ఫీలవడం సహజం కదా?”“ఇది పెద్ద సైకాలజీ కాదు, నీకు రిలాక్స్ కావాలి అంతే.” ఈ వాదన వెనుక కొంత నిజం…

అది కేవలం “ఒకసారి చెక్ చేద్దాం” అనిపించిన క్షణం. ఉదయం లేవగానే నీ చేతికి వచ్చే మొదటి వస్తువు ఫోన్‌ అయితే… ఆ చిన్న స్క్రీన్ నీ మనసుపై ఏంత పవర్ కలిగి ఉందో తెలుసా?“ఒక్కసారి నోటిఫికేషన్ చూసేద్దాం…” అని మొదలైన ఈ అలవాటు, ఇప్పుడు నీకు బ్రెయిన్ రిఫ్లెక్స్ అయిపోయింది. నువ్వు చదువుతున్నా, పని చేస్తున్నా, ఎవరితోనైనా మాట్లాడుతున్నా — ఒక వింత ఆకర్షణ నీ దృష్టిని ఫోన్‌ వైపు లాగుతుంది.లైట్ బ్లింక్ అయ్యిందా? ఎవరో…

రాత్రి పన్నెండు దాటినా మనం ఆ “ఇంకో ఎపిసోడ్ మాత్రమే” అని అనుకుంటాం.ఒక సిరీస్‌ చూడటం మొదలైపోతే టైమ్ ఎలా పోయిందో కూడా గుర్తుండదు.లేదా గేమ్ ఆడుతున్నప్పుడు, ఒక లెవెల్ పూర్తయ్యాక “ఇంకో రౌండ్ మాత్రమే” అంటాం.ఆ మూడ్‌లో మనసు పక్కా ఆనందంగా ఉంటుంది.కానీ స్క్రీన్‌ ఆఫ్‌ చేసిన తర్వాతే ఆలోచన మొదలవుతుంది —“నేను ఇంతసేపు ఏమి చేసాను?”అప్పుడే వచ్చే ఆ లోపలి గిల్ట్ మనసును తినేస్తుంది. ఇది కేవలం టైమ్ వేస్ట్ అయిందనే ఫీలింగ్ కాదు.ఇది…