లైక్స్ (Likes) రాకపోతే డిప్రెషన్లోకి వెళ్లే జనరేషన్ మనది.. ఎందుకిలా?
ఈరోజు సోషల్ మీడియా మన జీవితంలో భాగం కాదు…
మన జీవితమే సోషల్ మీడియా అయిపోయింది అనడం తప్పు కాదు.
ఉదయం లేవగానే ఫోన్.
నైట్ పడుకునే ముందు ఫోన్.
మధ్యలో కూడా ఫోన్.
ఫోటో పెట్టాం, రీల్ చేశాం, స్టేటస్ పెట్టాం.
కానీ అసలు ప్రశ్న ఏంటంటే –
ఎన్ని లైక్స్ వచ్చాయి?
లైక్స్ బాగుంటే రోజు బాగుంటుంది.
లైక్స్ తక్కువైతే మూడ్ డౌన్.
అసలు కొందరికి లైక్స్ రాకపోతే నిజంగానే డిప్రెషన్ ఫీలింగ్ వస్తోంది.
ఇది సరదాగా చెప్పే విషయం కాదు.
ఇది మన జనరేషన్ ఎదుర్కొంటున్న రియల్ ప్రాబ్లమ్.
లైక్స్ ఎందుకు ఇంత ఇంపార్టెంట్ అయిపోయాయి?
మునుపు కాలంలో మన విలువని మన చుట్టూ ఉన్న వాళ్లు నిర్ణయించేవాళ్లు.
ఇప్పుడు మాత్రం ఆ పని సోషల్ మీడియా చేస్తోంది.
ఎవరికి ఎక్కువ లైక్స్ వస్తున్నాయో –
వాళ్లే ఫేమస్.
వాళ్లే ట్రెండింగ్.
వాళ్లే “సక్సెస్”.
అలా రోజూ చూస్తూ చూస్తూ మన మెదడులో ఒక ఫిక్స్ ఐడియా పడిపోయింది:
లైక్స్ = అప్రూవల్.
లైక్స్ వచ్చాయంటే –
“నేను ఓకే”
లైక్స్ రాలేదంటే –
“నాలో ఏదో లోపం ఉంది”
ఇదే అసలు సమస్య.
సోషల్ మీడియా మనకి నేర్పిన తప్పుడు లెక్కలు
సోషల్ మీడియా మనకి ఎప్పుడూ నిజం చూపించదు.
అది హైలైట్ రీల్ మాత్రమే చూపిస్తుంది.
- ట్రావెల్ ఫోటోలు
- పర్ఫెక్ట్ బాడీలు
- హ్యాపీ ఫేసులు
- లగ్జరీ లైఫ్స్
వీటిని చూస్తూ మనం ఏం చేస్తున్నాం?
మన రోజువారీ లైఫ్తో పోల్చుకుంటున్నాం.
వాళ్లది బెస్ట్ మోమెంట్.
మనది మాత్రం రెగ్యులర్ రియాలిటీ.
ఈ కంపారిజన్ మనకి తెలియకుండానే సెల్ఫ్ డౌట్ పెంచుతుంది.
అక్కడినుంచే స్ట్రెస్, ఆంక్షైటీ, డిప్రెషన్ మొదలవుతాయి.
కంపారిజన్: మన జనరేషన్ని చంపుతున్న అలవాటు
ముందు రోజుల్లో కంపారిజన్ పక్కింటి వాళ్లతో ఉండేది.
ఇప్పుడు మాత్రం ప్రపంచంతో.
మన ఫ్రెండ్ రీల్ – 50K లైక్స్.
మనది – 300.
అంతే…
మనలో మొదలయ్యే మాటలు:
- “నేను ఇంట్రెస్టింగ్ కాదేమో”
- “నాకు టాలెంట్ లేదేమో”
- “వాళ్ల లైఫ్ ఎంత బాగుందో…”
కానీ మనం ఒక విషయం మర్చిపోతున్నాం –
సోషల్ మీడియా లైక్స్ మన విలువని కాదు, అల్గారిథం పని చేస్తున్న విధానాన్ని చూపిస్తాయి.
ఇన్స్టంట్ హ్యాపీనెస్ అలవాటు
లైక్ పడగానే ఒక చిన్న హ్యాపీ ఫీలింగ్ వస్తుంది.
దాన్ని సైన్స్లో డోపమైన్ అంటారు.
ఇది చాలా ఫాస్ట్ హ్యాపీనెస్.
కానీ చాలా షార్ట్ కూడా.
ఆ హ్యాపీ మళ్లీ కావాలి.
అందుకే:
- మళ్లీ పోస్ట్
- మళ్లీ స్టోరీ
- మళ్లీ రీల్
ఇది ఒక సర్కిల్లా తిరుగుతుంది.
లైక్స్ తగ్గినప్పుడు అదే బ్రెయిన్ నెగెటివ్ ఫీలింగ్లోకి వెళ్తుంది.
ఇదే కారణంగా చిన్న చిన్న విషయాలకే డౌన్ ఫీలవుతున్నాం.
ఆన్లైన్ ఇమేజ్ vs రియల్ లైఫ్
మనలో చాలామంది సోషల్ మీడియాలో ఒక వేరే వెర్షన్.
ఆన్లైన్లో –
స్మైల్. కాన్ఫిడెన్స్. పాజిటివిటీ.
రియల్ లైఫ్లో –
ప్రెజర్. ఫ్యూచర్ టెన్షన్. కెరీర్ డౌట్స్.
ఈ రెండు మధ్య గ్యాప్ పెరిగినప్పుడు,
మనకి మనమే నచ్చకపోవడం మొదలవుతుంది.
అది చాలా సైలెంట్గా వచ్చే సమస్య.
కానీ డేంజరస్.
లైక్స్ రాకపోతే ఎందుకు అంతగా బాధపడుతున్నాం?
ఎందుకంటే మనం:
- మన ఐడెంటిటీని ఆన్లైన్లో పెట్టాం
- మన సెల్ఫ్ వర్త్ని నంబర్లతో కొలుస్తున్నాం
- మనకి మనమే టైం ఇవ్వడం మానేశాం
- నిశ్శబ్దంగా ఉండటం మర్చిపోయాం
లైక్స్ తగ్గితే, మన విలువ తగ్గినట్టు ఫీలవుతున్నాం.
కానీ నిజంగా అలా కాదు.
ఒక నిజం గుర్తు పెట్టుకోవాలి
లైక్స్ ఇవి చెప్పవు:
- నువ్వు మంచి మనిషివా కాదా
- నీ కెపాసిటీ ఎంత
- నువ్వు జీవితంలో ఎంత దూరం వెళ్తావు
- నువ్వు ఎవరికి ఎంత ఇంపార్టెంట్వో
లైక్స్ చెప్పేది ఒక్కటే –
ఆ కంటెంట్ ఆ క్షణానికి ఎంత మంది స్క్రోల్ ఆపారో.
అంతే.
మనం ఏం చేయాలి? (రీయలిస్టిక్గా)
పూర్తిగా సోషల్ మీడియా మానేయడం అందరికీ సాధ్యం కాదు.
కానీ కొన్ని చిన్న అలవాట్లు మారిస్తే చాలదు:
- లైక్స్ లెక్క పెట్టే అలవాటు తగ్గించు
- నిన్ను నువ్వు ఎంజాయ్ చేసే కంటెంట్ చేయి
- రోజుకు కొంత టైం ఫోన్ పక్కన పెట్టు
- రియల్ లైఫ్లో మాట్లాడే వాళ్లను పెంచుకో
- నిన్ను నువ్వే అప్రూవ్ చేసుకోవడం నేర్చుకో
లైక్స్ అదనపు బోనస్.
లైఫ్ కాదు.
మన జనరేషన్ బలహీనమైంది కాదు.
కానీ ఎక్కువగా ఎక్స్పోజ్ అయింది.
రోజూ వందల లైఫ్స్ చూస్తూ
మనదాన్ని తక్కువగా అనుకోవడం అలవాటైపోయింది.
గుర్తు పెట్టుకో –
నీ విలువను ఒక స్క్రీన్ నిర్ణయించదు.
నీ జీవితం ఒక రీల్ కాదు.
లైక్స్ వస్తాయి… పోతాయి.
కానీ నువ్వు ఉండాలి. స్ట్రాంగ్గా.
అదే అసలు సక్సెస్.
ఇంకా దీని కంటే డీప్గా రాసిన ఆర్టికల్ ఇది → [కొన్ని కంప్లిమెంట్స్ నిజం కాదనిపించడం ఎందుకు జరుగుతుంది?]
అందంగా అనిపించిన భావాన్ని పదాల్లో మార్చే నైపుణ్యం, ప్రతి వాక్యంలో తలపోసే సున్నితత్వం… ఇవే సంజన రాతల్లో ప్రత్యేకత. ప్రేమ, నమ్మకం, ఒత్తిడిలాంటి భావోద్వేగాల్ని నిండుగా చెప్పేలా, కానీ చదివినవాళ్ల గుండె నొప్పించకుండా రాయడమే ఆమె శైలి. ఆమె వాక్యాల్లో తడిచినపుడు, మీ జీవితపు చిన్న మజిలీ గుర్తొస్తుందనిపించకమానదు.
