మంచివాళ్లు బోరింగ్… చెడ్డవాళ్లే కావాలి! అసలు మన మైండ్సెట్ ఎందుకు ఇలా ఉంటుంది?
మన ఫ్రెండ్స్ సర్కిల్లోనో, లేక మన సొంత లైఫ్లోనో ఈ సీన్ ఒక్కసారైనా చూసే ఉంటాం. ఒకరు ఉంటారు—ఎంతో కేరింగ్గా, టైమ్కి రిప్లై ఇస్తూ, అడిగిందే తడవుగా సాయం చేస్తూ, “నువ్వే నా ప్రపంచం” అన్నట్టు చూసుకుంటారు. కానీ మనకి వాళ్లంటే పెద్దగా ఇంట్రెస్ట్ ఉండదు. వాళ్ళని “Just Friends” జోన్లో పెట్టేస్తాం.
ఇంకొకరు ఉంటారు—అస్సలు పట్టించుకోరు. గంటల తరబడి రిప్లై ఇవ్వరు. మన ఫీలింగ్స్ని జోక్గా తీసుకుంటారు. అప్పుడప్పుడు ఏడిపిస్తారు కూడా. కానీ విచిత్రం ఏంటంటే, మనసు వాళ్ళ వైపే లాగుతుంది. వాళ్ళే కావాలనిపిస్తుంది.
అసలు మనకెందుకీ విపరీతమైన బుద్ధి? బంగారం లాంటి మనిషిని వదిలేసి, మనశ్శాంతిని చెడగొట్టే వాళ్ళ వెనకాల ఎందుకు పడతాం? దీని వెనుక సైకాలజీ ఏం చెప్తుందో క్యాజువల్గా తెలుసుకుందాం.
1. “అందుబాటులో ఉంటే విలువ ఉండదు” (The Availability Paradox)
నిజం చేదుగా ఉంటుంది. మనిషి సైకాలజీ ప్రకారం, మనకి ఏదైనా ఈజీగా దొరికితే దాని విలువ తెలియదు. అవతలి వ్యక్తి ఎప్పుడూ మన కోసం వెయిట్ చేస్తూ, మనం ఏం చెప్పినా “సరే” అంటూ తలూపుతుంటే, మన మెదడుకి అక్కడ “ఛాలెంజ్” కనిపించదు. అంతా “ప్రిడిక్టబుల్” (Predictable) గా అనిపిస్తుంది.
అదే అవతలి వ్యక్తి మనల్ని పట్టించుకోకుండా, అప్పుడప్పుడు మాత్రమే మనకి టైమ్ ఇస్తుంటే, వాళ్ళ అటెన్షన్ కోసం మనం ఆరాటపడతాం. వాళ్ళు దొరకరు కాబట్టి, వాళ్ళ విలువ మన దృష్టిలో పెరిగిపోతుంది. సింపుల్గా చెప్పాలంటే, మనకి దక్కని దాని మీదే మనకి ఎప్పుడూ మోజు ఎక్కువ. మంచిగా చూసుకునే వాళ్ళు మనకి “గ్యారెంటీ” ఇచ్చేస్తారు, దాంతో అక్కడ థ్రిల్ మిస్ అవుతుంది.
2. వాళ్ళని మార్చేయగలను అనే “ఓవర్ కాన్ఫిడెన్స్”
చాలామందికి ఒక “హీరో/హీరోయిన్ కాంప్లెక్స్” ఉంటుంది. “వాళ్ళు అందరితోనూ పొగరుగా ఉంటారు, కానీ నాతో మాత్రం మారిపోతారు,” లేదా “నా ప్రేమతో వాళ్ళని మార్చేస్తా” అనే ఒక భ్రమలో బతుకుతుంటారు.
మంచిగా చూసుకునే వ్యక్తిని ప్రేమిస్తే అక్కడ మనం సాధించింది ఏమీ లేదు. వాళ్ళు ఆల్రెడీ మంచోళ్లే. కానీ, ఒక మొండి వ్యక్తిని ప్రేమించి, వాళ్ళని దారిలో పెట్టడం అనేది ఒక “ప్రాజెక్ట్” లాంటిది. ఒకవేళ వాళ్ళు మనకోసం మారితే, అది మన “ఈగో”కి పెద్ద బూస్ట్. “చూసావా, నా ప్రేమ వల్ల వాళ్ళు మారారు” అని చెప్పుకోవడంలో ఉండే కిక్ కోసం, ఆ టాక్సిక్ రిలేషన్షిప్ని భరిస్తుంటారు. కానీ చివరికి మారేది వాళ్ళు కాదు, మనశ్శాంతిని కోల్పోయేది మనమే అని తెలుసుకోవడానికి చాలా టైమ్ పడుతుంది.
3. బోర్ కొట్టే మంచితనం vs కిక్ ఇచ్చే డ్రామా
మనం సినిమాల్లో చూసి చూసి ప్రేమ అంటే ఎప్పుడూ గొడవలు, అలకలు, ఏడుపులు, ఆ తర్వాత గాఢమైన ప్రేమ… ఇవన్నీ ఉండాలని ఫిక్స్ అయిపోయాం.
మంచిగా చూసుకునే వాళ్ళతో లైఫ్ సాఫీగా సాగిపోతుంది. గొడవలు ఉండవు, డ్రామా ఉండదు. ఈ ప్రశాంతతని చాలామంది “బోరింగ్” అని ఫీల్ అవుతారు. “ఏంటి లైఫ్ ఇంత ఫ్లాట్గా ఉంది?” అనిపిస్తుంది.
అదే ఏడిపించే వాళ్ళతో అయితే లైఫ్ ఒక “రోలర్ కోస్టర్” లా ఉంటుంది. వాళ్ళు కోప్పడినప్పుడు మనం భయపడతాం, వాళ్ళు ఒక్కసారి నవ్వితే గాల్లో తేలిపోతాం. ఈ “హైస్ అండ్ లోస్” (Highs and Lows) మెదడుకి ఒక రకమైన అడిక్షన్ని అలవాటు చేస్తాయి. ఒకసారి ఏడిపించి, ఆ తర్వాత దగ్గరకు తీసుకుంటే వచ్చే ఆనందం, మామూలుగా ప్రేమగా ఉండే వాళ్ళ దగ్గర దొరకదని మనం భ్రమపడతాం. దీన్నే సైకాలజీలో “Intermittent Reinforcement” అంటారు. అంటే అప్పుడప్పుడు దొరికే రివార్డ్ కోసం మనం ఎంత కష్టమైనా పడతాం.
4. మన మీద మనకున్న తక్కువ అభిప్రాయం (Low Self-Worth)
ఇది కాస్త లోతుగా ఆలోచించాల్సిన విషయం. మనలో చాలామందికి, “నేను ప్రేమను పొందే అర్హత ఉన్నవాడిని/దానిని” అనే నమ్మకం పూర్తిగా ఉండదు. ఎవరైనా మనల్ని మరీ అతిగా ప్రేమిస్తుంటే, “ఇతను/ఈమె నాలో ఏం చూశారు? నాలో అంత సీన్ లేదు కదా?” అనే అనుమానం మొదలవుతుంది.
అదే ఎవరైనా మనల్ని తక్కువ చేసి చూస్తుంటే, “అవును, నా లెవెల్ అంతే కదా” అని మన సబ్-కాన్షియస్ మైండ్ ఫీల్ అవుతుంది. మనల్ని మనం ఎంత తక్కువగా చూసుకుంటామో, మనల్ని తక్కువ చేసే వాళ్ళనే అంతగా ఇష్టపడతాం. మనకి తెలిసిన, అలవాటైన “బాధ”లో ఒకరకమైన కంఫర్ట్ ఉంటుంది. కొత్తగా వచ్చే “గౌరవం” లేదా “స్వచ్ఛమైన ప్రేమ”ని తీసుకోలేక, మళ్ళీ ఆ పాత విషవలయంలోకే వెళ్తాం.
5. చిన్ననాటి జ్ఞాపకాల ప్రభావం
మన చిన్నప్పుడు మన పెంపకం ఎలా ఉందో, దాన్ని బట్టి కూడా మనం పార్ట్నర్ని ఎంచుకుంటాం. ఒకవేళ చిన్నప్పుడు పేరెంట్స్ నుంచి అటెన్షన్ కోసం బాగా కష్టపడి ఉంటే, లేదా వాళ్ళు స్ట్రిక్ట్గా ఉంటే, పెద్దయ్యాక కూడా ప్రేమంటే “కష్టపడి సాధించుకోవాలి” అనే మైండ్ సెట్ ఫిక్స్ అయిపోతుంది.
సులువుగా దొరికే ప్రేమ “నిజమైన ప్రేమ కాదు” అని, కన్నీళ్లు పెట్టి సాధించేదే గొప్ప ప్రేమ అని ఒక తప్పుడు నమ్మకం మనలో ముద్రపడిపోతుంది. అందుకే మనల్ని ప్రేమించే వాళ్ళని “వీక్” అని, మనల్ని ఏడిపించే వాళ్ళని “స్ట్రాంగ్” అని అనుకుంటాం.
ఏడిపించే వాళ్ళని ప్రేమించడం థ్రిల్లింగ్గా అనిపించొచ్చు, కానీ అది ఎక్కువ కాలం నిలబడదు.
అది ఒక అగ్నిపర్వతం మీద కాపురం లాంటిది. ఎప్పుడు పేలుతుందో తెలియదు.
మంచిగా చూసుకునే వాళ్ళు బోరింగ్గా అనిపించొచ్చు. కానీ జీవితంలో కష్టాలు వచ్చినప్పుడు, మనకి తోడుగా నిలబడేది ఆ “బోరింగ్” మనిషే తప్ప, మనల్ని ఏడిపించి ఆనందించే “ఎక్సైటింగ్” మనిషి కాదు.
సినిమాల్లో ఆటిట్యూడ్ చూపించే వాళ్ళతో ప్రేమ బాగుంటుంది. కానీ రియల్ లైఫ్లో మనకి కావాల్సింది డ్రామా కాదు, ప్రశాంతత. మన కన్నీళ్లు తుడిచే వాళ్ళు కావాలి కానీ, కన్నీళ్లు పెట్టించే వాళ్ళు కాదు. కాబట్టి, నెక్స్ట్ టైమ్ ఎవరైనా మిమ్మల్ని నెత్తి మీద పెట్టుకుని చూసుకుంటుంటే, వాళ్ళని “Too Good” అని పక్కన పెట్టే ముందు ఒక్కసారి ఆలోచించండి. ఆ మంచితనమే రేపు మీ లైఫ్ని బ్యూటిఫుల్గా మారుస్తుంది.
ఇలాంటి మూడ్లో ఉంటే, ఇది తప్పక చదవు → [ఈ ఫీలింగ్ ఎందుకొస్తుంది?]
అందంగా అనిపించిన భావాన్ని పదాల్లో మార్చే నైపుణ్యం, ప్రతి వాక్యంలో తలపోసే సున్నితత్వం… ఇవే సంజన రాతల్లో ప్రత్యేకత. ప్రేమ, నమ్మకం, ఒత్తిడిలాంటి భావోద్వేగాల్ని నిండుగా చెప్పేలా, కానీ చదివినవాళ్ల గుండె నొప్పించకుండా రాయడమే ఆమె శైలి. ఆమె వాక్యాల్లో తడిచినపుడు, మీ జీవితపు చిన్న మజిలీ గుర్తొస్తుందనిపించకమానదు.
