మన జీవితాల్లో ఇది చాలా సాధారణం. మనం ఏం చేస్తున్నాం అన్నదికంటే, పక్కింటి వాడు ఏం చేస్తున్నాడు అన్నదే ఎక్కువగా మన దృష్టిలో పడుతుంది. అతని జీతం, అతని ఇల్లు, అతని పిల్లలు, అతని లైఫ్స్టైల్… ఇలా చూస్తూ చూస్తూ మనల్ని మనమే చిన్నవాళ్లమని అనుకోవడం మొదలుపెడతాం. అసలు ఎందుకు ఇలా జరుగుతుంది? మనమే మనల్ని ఎందుకు తగ్గించుకుంటాం? పోలిక మొదలయ్యేది ఎక్కడ? చిన్నప్పుడే ఇది మొదలవుతుంది.“వాళ్ల అబ్బాయి ఎంత బాగా చదువుతున్నాడో చూడు”“పక్కింటి అమ్మాయి ఎంత…
ఎప్పుడైనా ఇంట్లో డెసిషన్స్ జరుగుతుంటే నీ పేరు మెన్షన్ కాని సందర్భం ఎదురైందా?వాళ్లు మాట్లాడుకుంటున్నారు… డెసైడ్ అయ్యింది కూడా.నువ్వు మాత్రం సైడ్లో కూర్చుని — “ఇది నా ఇంటే కదా?” అని నిశ్శబ్దంగా అనుకుంటున్నావు. ఆ క్షణం చిన్నదే కానీ, లోపల పెరిగే భావన పెద్దది —“నేను ఈ ఇంట్లో భాగమా… లేక ఒక గెస్ట్లా ఉన్నానా?” ఫ్యామిలీ డెసిషన్స్లో నీకు చాన్స్ లేకపోవడం కేవలం ‘ఓర్పు పరీక్ష’ కాదు ఇది చాలా కామన్ ఎమోషన్.ఫ్యామిలీ డెసిషన్స్లో…
నువ్వు బోల్డ్గా చెప్పిన రోజు — “నాకు సినిమా లైన్లోకి వెళ్లాలి” — గుర్తుందా వాళ్ల ఫేస్?ఒక షాక్, ఒక సైలెన్స్, ఒక సెంటెన్స్: “మా ఇంట్లో ఆ మాట వద్దు.” ఇది ఎమోషనల్ డ్రామా కాదు, ఇది టిపికల్ ఇండియన్ పేరెంట్ రియాక్షన్. వాళ్ల జెనరేషన్కి సినిమా అంటే గ్లామర్, స్ట్రగుల్, ఫెయిల్యూర్.వాళ్ల దృష్టిలో సేఫ్ జాబ్ అంటే సాఫ్ట్వేర్, డాక్టర్, ఇంజినీర్.కానీ మన దృష్టిలో సేఫ్ అంటే — మనం జెన్యూయిన్గా ఎంజాయ్ చేసే…