పేరెంట్స్ కి మన మీద ఉన్న ప్రేమ.. కొన్నిసార్లు ఎందుకు భారంగా మారుతుంది?

లవ్ అండ్ ప్రెషర్ మధ్య పల్చని గీత

“నీ కోసమే ఇన్ని చేస్తున్నాం” – ఈ ఒక్క లైన్ విన్నప్పుడు మనకెలా ఫీల్ అవుతుంది? ప్రేమ అనిపిస్తుందా లేక గిల్ట్ అనిపిస్తుందా? పేరెంట్స్ చేసే ప్రతీ పనీ మన మంచి కోసమే అనేది నిజం, కానీ అదే ప్రేమ కొన్నిసార్లు ఎందుకు భారంగా అనిపిస్తుంది?

ఇది సెన్సిటివ్ టాపిక్. పేరెంట్స్ గురించి మాట్లాడటానికి మనకు హెసిటేషన్ ఉంటుంది. “వాళ్ళు ఇంత చేస్తుంటే మనం ఇలా అనుకోవడం తప్పు” అనే థాట్ వస్తుంది. కానీ ఈ ఫీలింగ్స్ గురించి మాట్లాడుకోవడం కూడా ఇంపార్టెంట్. దాంతో మనం బాడ్ చిల్డ్రన్ అవ్వం, హ్యూమన్స్ అవుతాం.

ప్రేమ ఎప్పుడు ప్రెషర్ అవుతుంది?

పేరెంట్స్ తమ కన్నా మంచి లైఫ్ మనకు ఇవ్వాలని కోరుకుంటారు. దీన్ని బట్టి వాళ్ళు చేసే సాక్రిఫైసెస్ చాలా ఉంటాయి. కానీ ఆ సాక్రిఫైసెస్ గురించి రిపీటెడ్ గా రిమైండ్ చేయడం, వాటిని ఎమోషనల్ లివరేజ్ గా యూజ్ చేయడం – ఇక్కడ ప్రాబ్లమ్ స్టార్ట్ అవుతుంది.

“మేము నీ కోసం ఇన్ని చేశాం, ఇప్పుడు నువ్వు మా మాట వినాలి” – ఈ మైండ్‌సెట్ లో ఉన్నప్పుడు ప్రేమ కండిషనల్ అవుతుంది. మన చాయిసెస్, డ్రీమ్స్, ఇండివిడ్యువాలిటీ అన్నీ సెకండరీ అవుతాయి. వాళ్ళ ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్ మీట్ చేయడమే మన గోల్ అవుతుంది.

అన్‌రియలిస్టిక్ ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్

ఇండియన్ పేరెంట్స్, ఎస్పెషలీ మిడిల్ క్లాస్ బ్యాక్‌గ్రౌండ్ నుంచి వచ్చిన వాళ్ళకి కొన్ని ఫిక్స్డ్ ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్ ఉంటాయి. ఇంజినీరింగ్ లేదా మెడిసిన్, స్టేబుల్ గవర్నమెంట్ జాబ్, అరేంజ్డ్ మ్యారేజ్, గ్రాండ్‌కిడ్స్ – ఈ చెక్‌లిస్ట్ కంప్లీట్ చేయాలి అంటే పిల్లలు సక్సెస్‌ఫుల్.

కానీ టైమ్స్ చేంజ్ అయ్యాయి. ఈ జనరేషన్ కి డిఫరెంట్ డ్రీమ్స్ ఉన్నాయి, డిఫరెంట్ వాల్యూస్ ఉన్నాయి. ఆర్ట్స్ చదవాలనుకుంటారు, స్టార్టప్ చేయాలనుకుంటారు, ట్రావెల్ చేయాలనుకుంటారు. ఇది పేరెంట్స్ కి అర్థం కావడం లేదు. వాళ్ళ టైమ్ లో వర్క్ అయిన ఫార్ములా ఇప్పుడు కూడా వర్క్ అవుతుందని అనుకుంటారు.

కంపేరిసన్స్ అండ్ కాంపిటీషన్

“శర్మ గారి అబ్బాయి అమెరికా లో సెటిల్ అయ్యాడు, నీకు అంత ఆశ లేదా?” – ఈ రకమైన కంపేరిసన్స్ ఎవరికైనా బర్డెన్ అనిపిస్తాయి. పేరెంట్స్ తమ ఫ్రెండ్స్, రిలేటివ్స్ ముందు గర్వంగా మాట్లాడాలనుకుంటారు. సొసైటీ లో గుడ్ ఇమేజ్ ఉంచుకోవాలనుకుంటారు. ఈ ప్రెషర్ పిల్లల మీద వస్తుంది.

మనం ఇండివిడ్యువల్స్ గా కాకుండా, వాళ్ళ అచీవ్‌మెంట్ బ్యాడ్జెస్ గా మారిపోతాం. మన సక్సెస్ వాళ్ళ సక్సెస్ అవుతుంది, మన ఫెయిల్యూర్ వాళ్ళ షేమ్ అవుతుంది. ఇది హెల్తీ కాదు.

ఓవర్‌ప్రొటెక్షన్ అండ్ కంట్రోల్

“మాకు నీ గురించి తెలుసు, నువ్వు ఏం చేయాలో మాకు బాగా తెలుసు” – ఈ అటిట్యూడ్ 18 ఇయర్స్ తర్వాత కూడా కంటిన్యూ అవుతే ప్రాబ్లమ్. పేరెంట్స్ కి మనం ఎప్పటికీ చిన్న పిల్లలమే, కానీ మనం అడల్ట్స్‌గా గ్రో అవుతున్నాం.

ఏ డ్రెస్ వేసుకోవాలి, ఎవరితో ఫ్రెండ్షిప్ చేయాలి, ఎక్కడ వర్క్ చేయాలి, ఏ టైమ్ కి ఇంటికి రావాలి – ప్రతీ విషయం లో ఇంటర్‌ఫియర్ చేయడం. ఇది ప్రేమ అని వాళ్ళు అనుకుంటారు, కానీ మనకి కంట్రోల్ అనిపిస్తుంది. అడల్ట్‌హుడ్ లో మన స్వంత డిసిషన్స్ తీసుకునే స్పేస్ కావాలి.

ఎమోషనల్ బ్ల్యాక్‌మెయిల్

“నువ్వు ఇలా చేస్తే మాకు హార్ట్ అటాక్ వస్తుంది”, “మేము ఏం తింటామో కూడా చూడకుండా నీ కోసం ఎంత ఖర్చు పెట్టాం”, “నువ్వు ఇలా చేస్తే మేము సొసైటీ లో తల ఎత్తుకుని తిరగలేం” – ఇవన్నీ ఎమోషనల్ మానిప్యులేషన్ టెక్నిక్స్.

పేరెంట్స్ ఇంటెన్షనల్ గా చేయడం లేదు. వాళ్ళకి వేరే వే తెలియదు. కానీ దీని ఎఫెక్ట్ చాలా డీప్. పిల్లలు పర్మనెంట్ గిల్ట్ లో జీవిస్తారు. తమ హ్యాపీనెస్ కంటే పేరెంట్స్ ఖుషీ ముఖ్యం అనుకుంటారు. తమ డ్రీమ్స్ సాక్రిఫైస్ చేస్తారు.

జనరేషనల్ గ్యాప్ అండ్ కమ్యూనికేషన్ గ్యాప్

మన పేరెంట్స్ జనరేషన్ అండ్ మన జనరేషన్ మధ్య చాలా డిఫరెన్స్. వాళ్ళు గ్రో అప్ అయిన కాంటెక్స్ట్ వేరు, మనం గ్రో అప్ అవుతున్న కాంటెక్స్ట్ వేరు. ఈ గ్యాప్ అర్థం చేసుకోకపోవడం వల్ల మిస్‌అండర్‌స్టాండింగ్స్ పెరుగుతున్నాయి.

మెంటల్ హెల్త్, పర్సనల్ స్పేస్, వర్క్-లైఫ్ బ్యాలెన్స్, సెల్ఫ్-కేర్ – ఈ కాన్సెప్ట్స్ పేరెంట్స్ కి క్లియర్ గా అర్థం కావు. వాళ్ళ టైమ్ లో సర్వైవల్ ముఖ్యం, హ్యాపీనెస్ లగ్జరీ. మన టైమ్ లో హ్యాపీనెస్ బేసిక్ నెసెసిటీ. ఈ పర్స్‌పెక్టివ్ డిఫరెన్స్ వల్లే చాలా ఇష్యూస్.

కల్చరల్ ఫ్యాక్టర్స్

ఇండియన్ కల్చర్ లో ఫ్యామిలీ సిస్టమ్ చాలా స్ట్రాంగ్. ఇది గుడ్ థింగ్ కూడా, కానీ ఇండివిడ్యువల్ ఫ్రీడమ్ పై ఎఫెక్ట్ చేస్తుంది. “మనం కలిసి ఉండాలి”, “ఫ్యామిలీ అంటే ఎవరి ప్రైవేట్ లైఫ్ లేదు” – ఈ మెంటాలిటీ.

పశ్చిమ దేశాల్లో 18 తర్వాత పిల్లలు ఇండిపెండెంట్ అవుతారు. మన దేశంలో 30 ఏళ్ళ అయినా పేరెంట్స్ పర్మిషన్ అడగాల్సి వస్తుంది. సెపరేట్ హౌస్ లో ఉండాలనుకుంటే, “మేము చేసిన తప్పేంటి?” అనే క్వశ్చన్ వస్తుంది. మ్యారేజ్ తర్వాత కూడా ఇన్‌లాస్ తో సమస్యలు వస్తే, “అడ్జస్ట్ చేసుకో” అనే సలహా వస్తుంది.

ఫైనాన్షియల్ డిపెండెన్సీ

చాలా మంది పిల్లలు ఎకనామిక్‌గా పేరెంట్స్ మీద డిపెండెంట్. ఎడ్యుకేషన్, మ్యారేజ్, హౌస్ – అన్నింటికీ పేరెంట్స్ ఇన్వెస్ట్‌మెంట్. ఇది నార్మల్, కానీ దీనిని ఎమోషనల్ లివరేజ్ గా యూజ్ చేయడం రాంగ్.

“మేము నీ కోసం ఇంత ఖర్చు పెట్టాం, ఇప్పుడు మా మాట వినాలి” – ఈ లాజిక్ ప్రేమ కాదు, ట్రాన్సాక్షనల్ రిలేషన్‌షిప్. పేరెంట్-చైల్డ్ బాండ్ ఇన్వెస్ట్‌మెంట్ అండ్ రిటర్న్ బేస్డ్ కాదు, అన్‌కండిషనల్ లవ్ బేస్డ్ అయి ఉండాలి.

సొల్యూషన్స్: హెల్తీ బౌండరీస్ సెట్ చేయడం ఎలా?

ఓపెన్ కమ్యూనికేషన్: మీ ఫీలింగ్స్ రెస్పెక్ట్‌ఫుల్ గా షేర్ చేయండి. అగ్రెస్సివ్ గా కాదు, అసర్టివ్ గా మాట్లాడండి. “మీరు చెప్పేది రాంగ్” అనే బదులు “నాకు ఇలా ఫీల్ అవుతుంది” అని చెప్పండి.

వాళ్ళ పర్స్‌పెక్టివ్ అర్థం చేసుకోండి: పేరెంట్స్ కూడా మనుషులే. వాళ్ళ ఇన్సెక్యూరిటీస్, ఫియర్స్ ఉంటాయి. వాళ్ళ పాయింట్ ఆఫ్ వ్యూ అర్థం చేసుకుంటే, ఎంపతీ పెరుగుతుంది.

స్మాల్ స్టెప్స్ తీసుకోండి: సడెన్ గా కంప్లీట్ ఇండిపెండెన్స్ చూపించడానికి బదులు, స్లోగా మీ బౌండరీస్ ఎక్స్‌పాండ్ చేయండి. స్మాల్ డిసిషన్స్ నుంచి స్టార్ట్ చేయండి.

ఫైనాన్షియల్ ఇండిపెండెన్స్: వీలైతే ఎకనామిక్‌గా సెల్ఫ్-సఫిషియెంట్ అయ్యే ప్రయత్నం చేయండి. ఇది మీకు మోర్ ఫ్రీడమ్ ఇస్తుంది.

థెరపీ కన్సిడర్ చేయండి: ఫ్యామిలీ కౌన్సెలింగ్ హెల్ప్ అవుతుంది. న్యూట్రల్ థర్డ్ పర్సన్ ఉంటే కమ్యూనికేషన్ ఈజీ అవుతుంది.

లవ్ విత్‌అవుట్ గిల్ట్ పాసిబుల్

పేరెంట్స్ తమ ప్రేమ ప్రెషర్‌గా కన్వర్ట్ అవుతోందని రియలైజ్ కావాలి. పిల్లలు తమ ఫీలింగ్స్ గిల్ట్ లేకుండా ఎక్స్‌ప్రెస్ చేయగలగాలి. రెండు వైపులా ఎఫర్ట్ కావాలి.

హెల్తీ పేరెంట్-చైల్డ్ రిలేషన్‌షిప్ అంటే ముచ్యువల్ రెస్పెక్ట్, స్పేస్, అండర్‌స్టాండింగ్. ప్రేమ ఫ్రీ చేస్తుంది, బైండ్ చేయదు. మీరు మీ పేరెంట్స్ ని లవ్ చేయవచ్చు, కానీ వాళ్ళ ఎక్స్‌పెక్టేషన్స్ లో జీవించాల్సిన అవసరం లేదు.

పేరెంట్స్ చేసిన సాక్రిఫైసెస్ ని గుర్తించండి, కానీ దానికి బదులు మీ లైఫ్ సాక్రిఫైస్ చేయకండి. వాళ్ళు మీ కోసం చేసినట్లే, మీరు కూడా మీ ఫ్యూచర్ చిల్డ్రన్ కోసం చేస్తారు. అది జనరేషన్ టు జనరేషన్ కంటిన్యూ అయ్యే సైకిల్. దాన్ని గిల్ట్ ట్రిప్ గా కాకుండా, లవ్ సైకిల్ గా చూడండి.

నీకు కూడా ఇలాంటి ఫీలింగ్ వచ్చిందా? అయితే ఇది చదవు → ఫామిలీ డ్రామా