అసలు మనకేమైంది? చేతిలో అంతా ఉంది.. కానీ మనశ్శాంతి మాత్రం లేదు! ఎందుకీ గందరగోళం?
రాత్రి 12 దాటింది. రేపు పొద్దున్నే లేచి ఆఫీసుకో, కాలేజీకో వెళ్ళాలి. కళ్ళు మండుతున్నాయి, శరీరం అలిసిపోయింది. కానీ నిద్ర మాత్రం రావడం లేదు. చేతిలో ఫోన్, వేలు మాత్రం ఆపకుండా ‘స్క్రోల్’ చేస్తూనే ఉంది. ఒక వీడియో చూస్తాం, నవ్వొస్తుంది. ఇంకోటి చూస్తాం, ఈర్ష్య పుడుతుంది. మరొకటి చూస్తాం, భయం వేస్తుంది. చివరికి ఫోన్ పక్కన పడేసి, సీలింగ్ వైపు చూస్తూ మనలో మనమే ఒక ప్రశ్న వేసుకుంటాం… “అసలు నేను ఏం చేస్తున్నాను? నా లైఫ్ ఎటు వెళ్తోంది?”
ఈ సీన్ మీకు సుపరిచితమేనా? అయితే, వెల్ కమ్ టు ది క్లబ్! ఇప్పుడున్న యువతలో, ఉద్యోగుల్లో, చివరకు ఇళ్లలో ఉండే వారిలో కూడా ఎక్కువగా వినిపిస్తున్న పదం—“శూన్యత” (Emptiness).
బయటకి చూస్తే అంతా కలర్ ఫుల్ గానే ఉంటుంది. వీకెండ్ పార్టీలు, కొత్త బట్టలు, బిర్యానీలు, స్టేటస్ లు.. అన్నీ బాగానే ఉన్నాయి. కానీ లోపల ఏదో తెలియని ‘లి వెలితి’. ఎందుకిలా జరుగుతోంది? దీనికి కారణం కేవలం లక్ష్యం లేకపోవడమేనా? లేక అంతకంటే పెద్ద సమస్య ఏదైనా ఉందా? దీని గురించి కాస్త వివరంగా మాట్లాడుకుందాం.
1. బద్ధకం కాదు.. అది “చాయిస్ పారాలిసిస్”
మా నాన్నగారి కాలంలో.. “ఒక డిగ్రీ చదువుకో, ఒక ప్రభుత్వ ఉద్యోగం లేదా బ్యాంకు ఉద్యోగం తెచ్చుకో, పెళ్లి చేసుకో, ఇల్లు కట్టుకో.” లైఫ్ సెటిల్. లక్ష్యం చాలా క్లియర్ గా ఉండేది.
కానీ ఇప్పుడు? మన ముందు వంద దారులున్నాయి.
- సాఫ్ట్వేర్ ఇంజనీర్ అవ్వొచ్చు, యూట్యూబర్ అవ్వొచ్చు, స్టాక్ మార్కెట్ ట్రేడింగ్ చేయొచ్చు, ఫోటోగ్రఫీ చేయొచ్చు, స్టార్టప్ పెట్టొచ్చు.
- “నేను ఏది ఎంచుకుంటే బెస్ట్?” అని ఆలోచించి ఆలోచించి, ఏ దారిలోనూ అడుగు వేయకుండా సంవత్సరాలు గడిపేస్తున్నాం. దీనివల్లే “నేను వెనుకబడిపోతున్నానేమో” అనే భయం పట్టుకుంటోంది. పక్కోడు లక్షలు సంపాదిస్తుంటే, మనం ఇంకా ఆలోచిస్తూనే ఉన్నాం కదా అనే బాధే ఈ అలజడికి మొదటి కారణం.
2. “బోర్” కొడితే చచ్చిపోతామేమో అనే భయం!
నిజం చెప్పండి.. మీరు చివరిసారిగా ఖాళీగా, చేతిలో ఫోన్ లేకుండా, ఏ పనీ చేయకుండా కుర్చీలో కూర్చుని ఎప్పుడు గడిపారు? గుర్తులేదు కదూ? మన మెదడుకి “బోర్” కొట్టడం అస్సలు ఇష్టం లేదు. ఒక్క నిమిషం ఖాళీ దొరికినా వెంటనే జేబులోంచి ఫోన్ తీసేస్తాం. బస్సులో, లిఫ్టులో, చివరకు బాత్రూమ్ లో కూడా ఎంటర్టైన్మెంట్ కావాలి. దీనివల్ల ఏమవుతుందంటే.. మన మెదడుకి “రీ-సెట్” అయ్యే టైమ్ దొరకట్లేదు. ఇంజిన్ ఆపకుండా బండి నడిపితే ఏమవుతుంది? ఓవర్ హీట్ అయ్యి ఆగిపోతుంది. మనసు కూడా అంతే. ఆ అలసట వల్లే చిరాకు, కోపం, అసహనం పెరిగిపోతున్నాయి.
3. లక్ష్యం అంటే “సక్సెస్” మాత్రమే కాదు!
చాలామందికి ఉన్న అపోహ ఏంటంటే.. “లక్ష్యం అంటే కోట్లు సంపాదించడం లేదా గొప్ప పొజిషన్ కి వెళ్ళడం”. అది లేకపోతే బతుకు వేస్ట్ అనుకుంటారు. కానీ, అసలు సమస్య అది కాదు. “రేపు పొద్దున్న నిద్ర లేవడానికి ఒక బలమైన కారణం లేకపోవడం”.
- ఎప్పుడైతే మనకు పర్టిక్యులర్ గా ఒక పని మీద ఆసక్తి ఉండదో, అప్పుడు రోజులు గంటల్లా, గంటలు యుగాల్లా అనిపిస్తాయి. దాన్నే మనం “బోర్ కొడుతోంది” అని అంటాం.
- మనిషికి కష్టం ఉన్నప్పుడు కాదు.. చేసే పనిలో అర్థం (Meaning) లేనప్పుడే అలసట ఎక్కువ వస్తుంది. రోజంతా ఇష్టం లేని ఆఫీసు పని చేసి ఇంటికి వస్తే బాడీ పెయిన్స్ వస్తాయి. అదే రోజంతా మనకిష్టమైన క్రికెట్టో, సినిమానో చూస్తే అలుపు రాదు. తేడా గమనించారా?
4. సోషల్ మీడియా మాయాజాలం
ఇది మనందరికీ తెలిసిందే, కానీ ఒప్పుకోలేం. ఇన్స్టాగ్రామ్లో అందరూ ఆనందంగానే ఉన్నట్టు కనిపిస్తారు.
- “వాడు లడఖ్ వెళ్ళాడు, వీడు కొత్త కారు కొన్నాడు, ఆమెకు ప్రమోషన్ వచ్చింది..”
- ఇవన్నీ చూసి మన సబ్ కాన్షియస్ మైండ్ లో “నేను మాత్రమే ఫెయిల్యూర్, నా లైఫ్ చాలా బోరింగ్” అనే ఫీలింగ్ రిజిస్టర్ అయిపోతుంది. వాస్తవానికి సోషల్ మీడియాలో కనిపించేది సినిమా ట్రైలర్ లాంటిది. అందులో బెస్ట్ షాట్స్ మాత్రమే ఉంటాయి. అది చూసి మీ పూర్తి సినిమాని ఫ్లాప్ అనుకోవడం మూర్ఖత్వమే.
మరి దీనికి సొల్యూషన్ లేదా?
దీని నుంచి బయటపడటానికి పెద్ద పెద్ద మోటివేషన్ క్లాసులు అక్కర్లేదు. చిన్న లైఫ్ స్టైల్ మార్పులు చాలు.
- డోపమైన్ డిటాక్స్ (Dopamine Detox): కనీసం వారానికి ఒక్కసారైనా “నో ఫోన్ డే” లేదా రోజుకి ఒక గంట “నో గాడ్జెట్ అవర్” పాటించండి. మొదట్లో పిచ్చెక్కినట్టు ఉంటుంది. కానీ ఆ బోర్ నుంచే మీ మెదడు కోలుకోవడం మొదలుపెడుతుంది. ఆ ఖాళీ సమయంలోనే మీకు “నేను ఏం చేయాలి?” అనే క్లారిటీ వస్తుంది.
- చిన్న విజయాలను రుచి చూడండి: కొండను ఒక్కరోజులో ఎక్కలేం. ఈరోజుకి ఒక చిన్న టార్గెట్ పెట్టుకోండి. ఉదాహరణకు: “ఈరోజు సాయంత్రం 2 కిలోమీటర్లు వాకింగ్ చేస్తా” లేదా “ఈ బుక్ లో 10 పేజీలు చదువుతా”. అది పూర్తి చేశాక వచ్చే కాన్ఫిడెన్స్ ఉంది చూశారూ.. అది ఏ రీల్స్ చూసినా రాదు. ఆ కిక్ వేరు!
- వంటికి పని చెప్పండి: మనసు బాగోలేనప్పుడు శరీరాన్ని కష్టపెట్టాలి. జిమ్, రన్నింగ్, స్విమ్మింగ్.. ఏదో ఒకటి. చెమట బయటకు వస్తే, లోపల ఉన్న స్ట్రెస్ హార్మోన్లు తగ్గుతాయి. ఫిజికల్ గా స్ట్రాంగ్ గా ఉన్నప్పుడు మెంటల్ గా కూడా క్లారిటీ వస్తుంది.
- మీ సర్కిల్ మార్చండి: ఎప్పుడూ సినిమాలూ, గాసిప్స్, రాజకీయాల గురించి మాట్లాడే ఫ్రెండ్స్ కాకుండా.. కెరీర్ గురించి, కొత్త ఐడియాల గురించి మాట్లాడే నలుగురితో కలవండి. “సంగతి” (Environment) మారితే ఆలోచనలు అవే మారుతాయి.
అలజడి అనేది జబ్బు కాదు, అది ఒక సిగ్నల్. “నువ్వు వెళ్తున్న దారి మార్చుకో లేదా ఆలోచించే విధానం మార్చుకో” అని నీ మనసు నీకు ఇస్తున్న వార్నింగ్ బెల్ అది. దాన్ని వినండి. ఈ గందరగోళం శాశ్వతం కాదు. ఒక్క చిన్న అడుగుతో మళ్ళీ మీ లైఫ్ ట్రాక్ లోకి వస్తుంది. జస్ట్ రిలాక్స్ అండ్ రీస్టార్ట్!
ఇలాంటి సిట్యుయేషన్ నీ జీవితంలోనూ ఉంటే, ఇది నీకే → [మనీ , స్టేటస్ & ఇన్సెక్యూరిటీ]
అందంగా అనిపించిన భావాన్ని పదాల్లో మార్చే నైపుణ్యం, ప్రతి వాక్యంలో తలపోసే సున్నితత్వం… ఇవే సంజన రాతల్లో ప్రత్యేకత. ప్రేమ, నమ్మకం, ఒత్తిడిలాంటి భావోద్వేగాల్ని నిండుగా చెప్పేలా, కానీ చదివినవాళ్ల గుండె నొప్పించకుండా రాయడమే ఆమె శైలి. ఆమె వాక్యాల్లో తడిచినపుడు, మీ జీవితపు చిన్న మజిలీ గుర్తొస్తుందనిపించకమానదు.
