డేట్‌కి వెళ్ళాలా, వద్దా? ఈ కన్ఫ్యూజన్‌తో టైమ్ వేస్ట్ చేస్తున్నారా?

వచ్చేసింది అసలు సమస్య. గంటల తరబడి యాప్స్‌లో స్వైప్ చేసి, ఎన్నో ఫిల్టర్లు వాడి, చాటింగ్‌లో మన టైపింగ్ స్పీడ్‌కి పరీక్ష పెట్టి, మొత్తానికి ఒక డేట్‌కి ‘ఓకే’ చెప్పాక… ఇప్పుడు మొదలవుతుంది అసలు సిసింద్రీ కథ. “వెళ్ళాలా? వద్దా?” అనే ఒకే ఒక్క ప్రశ్న మన మెదడును మిక్సీలా తిప్పేస్తూ ఉంటుంది.

డేట్‌కి వెళ్లడానికే ఇంత డ్రామా అవసరమా?

బ్రో, నేను కూడా ఇలాంటి స్టఫ్ ఫేస్ చేశాను. ఒకసారి ఒక గై మెసేజ్ చేసి డేట్ అడిగాడు, “నేను గుడ్ ఎనఫ్‌నా? ఆమెకు నచ్చకపోతే ఏమి చేయాలి?” అని ఇన్‌సెక్యూర్ అయ్యాను. ఆనెస్ట్‌గా చెప్పాలంటే, ఇలాంటి భయం అందరికీ ఉంటుంది. రిజెక్షన్ ఫియర్, సెల్ఫ్ డౌట్, పాస్ట్ బ్యాడ్ ఎక్స్‌పీరియన్స్… ఇవన్నీ మనల్ని బ్యాక్ స్టెప్ తీసుకోమని చెప్తాయి. కానీ ఏమి చేస్తాం, ఇది నార్మల్ రా, అందరూ ఇలాంటి ఫీలింగ్స్‌తో స్ట్రగుల్ చేస్తారు. నా ఫ్రెండ్ చెప్పింది, “డేట్ వెళ్ళకపోతే ఏమి మిస్ అవుతాం? ఒక ఫన్ ఈవెనింగ్ మాత్రమే కదా?” ఆ ఇన్‌సెక్యూరిటీని పక్కకి పెట్టి వెళ్ళు రా, లేదంటే టైమ్ వేస్ట్ అవుతుంది.

ఈ కన్ఫ్యూజన్ ఉంటె ఏమి చేయాలి? మొదట, ప్రోస్ అండ్ కాన్స్ లిస్ట్ చేసుకో “వెళ్తే ఫన్, కొత్త ఫ్రెండ్ దొరుకుతాడు; వద్దంటే సేఫ్, కానీ బోరింగ్.” కానీ అరే, ఈ లిస్ట్ చేస్తుంటే మరిన్ని డౌట్స్ వచ్చేస్తాయి, మెస్ పెరుగుతుంది! “డేట్ అంటే ఒక లాటరీ టికెట్. విన్ అవుతుందో లేదో తెలియదు, కానీ కొనకపోతే జీరో చాన్స్!” నా ఒక కోలీగ్ ఇలాంటి మెస్‌లో పడి చివరికి డేట్ వెళ్లి సూపర్ ఫన్ చేసాడు. “అరే, ఆలోచించకుండా వెళ్ళడమే బెటర్” అని చెప్పాడు.

‘వీడికి నా మీద ఇంట్రెస్ట్ లేదా?’ అనుకుంటే? 

“హాయ్” అన్నాక, “ఏం చేస్తుంటారు?” అని అడగాలి. తర్వాత? వాళ్ళేమైనా బోర్ కొట్టే టాపిక్ తీస్తే? వామ్మో, నాకేదైనా సిల్లీ జోక్ వేసి వాళ్ళు నవ్వకపోతే? అప్పుడు ఆ సైలెన్స్… ఆ భయంకరమైన నిశ్శబ్దం… అమ్మో! వద్దు బాబోయ్, ఇంట్లో కూర్చుని ఒక మంచి సినిమా చూసుకుంటే ఈ టెన్షన్ అయినా ఉండదు కదా. అయినా అవతలి వ్యక్తి ఎలా ఉంటారో ఏంటో. ప్రొఫైల్ పిక్‌లో ఉన్నంత అందంగా లేకపోతే? నా ఫోటోలు చూసి వాళ్ళు డిసప్పాయింట్ అయితే?క్యాన్సిల్ చేసేద్దామా? “సారీ, అర్జెంట్‌గా ఊరెళ్లాల్సి వచ్చింది” అని ఒక మెసేజ్ పెడితే పోలా…

గతంలో ఏదైనా డేట్ సరిగ్గా జరగకపోయి ఉండొచ్చు. లేదా మనల్ని మనం తక్కువ అంచనా వేసుకుంటూ ఉండొచ్చు. “నాలో ఏం నచ్చుతుంది?” అనే ప్రశ్న మనల్నే వెనక్కి లాగుతూ ఉంటుంది. ఆ కన్ఫ్యూజన్, ఆ డబుల్ థాట్… అదంతా మనల్ని మనం కాపాడుకోవడానికి మన మైండ్ ఆడే ఒక గేమ్. ఫెయిల్యూర్ అంటే భయం. రిజెక్షన్ అంటే భయం. అందుకే, ఆ డేట్‌కి వెళ్లకుండా ఉంటే, ఆ రిజక్షన్ ఫేస్ చేయక్కర్లేదు కదా అని ఒక పిరికి ఆలోచన.

సో, నెక్స్ట్ టైమ్ డేట్‌కి వెళ్లే ముందు ఈ కన్ఫ్యూజన్ వస్తే… కంగారు పడకు. నువ్వొక్కడివే ఇలా ఫీల్ అవ్వట్లేదు. ఇది చాలా నార్మల్. కాకపోతే, ఆ కన్ఫ్యూజన్‌కే కంట్రోల్ ఇచ్చేయకు. ఒక డీప్ బ్రీత్ తీసుకో. మహా అయితే ఏమవుతుంది? ఒక గంటలో ఒక కాఫీ తాగి వచ్చేస్తావ్. నచ్చితే ఓకే, నచ్చకపోయినా ఓకే.

కానీ వెళ్లకుండా ఇంట్లో కూర్చుని, “వెళ్ళుంటే బాగుండేదేమో” అని ఆలోచిస్తూ టైమ్ వేస్ట్ చేయడం కంటే… వెళ్లి ఏం జరిగిందో చూసి రావడం బెటర్ కదా? ఏమంటావ్?