మన బాధని అమ్మనాన్నలకు చెప్పుకోలేక.. స్నేహితులకు చెప్పలేక సతమతమవుతున్నారా?
కొన్ని బాధలు ఉంటాయి. గుండెలోనే ఉండిపోతాయి.
అమ్మనాన్నలకు చెప్పాలంటే “వాళ్లు టెన్షన్ పడతారు” అనిపిస్తుంది.
స్నేహితులకు చెప్పాలంటే “వాళ్లు అర్థం చేసుకోరు” అనిపిస్తుంది.
అలా చెప్పలేక, మింగలేక, లోపలే మగ్గిపోతూ ఉంటారు చాలామంది.
మీరు కూడా అలానే ఉన్నారా?
ఎందుకు మన బాధని ఎవరికీ చెప్పలేకపోతాం?
బాధ చెప్పడం బలహీనత కాదు.
కానీ మనసులో ఎక్కడో ఒక భయం ఉంటుంది.
- అమ్మనాన్నలు బాధపడతారేమో
- స్నేహితులు జడ్జ్ చేస్తారేమో
- చిన్న సమస్యగా తీసుకుంటారేమో
- “ఇంత చిన్న విషయానికేనా?” అని నవ్వుతారేమో
ఈ భయాలే మన నోటికి తాళం వేస్తాయి.
అమ్మనాన్నల దగ్గర ఎందుకు ఓపెన్ అవ్వలేము?
వాళ్లు మనకంటే ఎక్కువగా ప్రేమిస్తారు.
అదే సమస్య కూడా.
మన బాధ వాళ్లకు చెప్పితే —
- వాళ్లు నిద్రలేకపోతారు
- మన కోసం ఎక్కువగా టెన్షన్ పడతారు
- వెంటనే సొల్యూషన్ ఇవ్వాలని ట్రై చేస్తారు
మనకు కావాల్సింది సొల్యూషన్ కాదు.
కేవలం వినే ఒక మనిషి.
అది వాళ్లకు అర్థం కాకపోవచ్చు.
అందుకే మౌనం ఎంచుకుంటాం.
స్నేహితులకు చెప్పలేకపోవడానికి కారణం ఏమిటి?
ఒకప్పుడు అన్నీ చెప్పుకునే స్నేహితులు…
ఇప్పుడు స్టేటస్ చూసి లైక్ కొట్టే వాళ్లుగా మారిపోయారు.
- మన బాధ వాళ్లకు బోర్ గా అనిపించవచ్చు
- వాళ్ల జీవితాలతో కంపేర్ చేస్తారేమో
- సీక్రెట్ బయటకి వెళ్తుందేమో
ఈ డౌట్స్ వల్ల మనం మనసు మూసుకుంటాం.
చెప్పుకోలేని బాధ లోపల ఏం చేస్తుంది?
బాధ బయటకి రాకపోతే…
లోపల తినేస్తుంది.
- ఒంటరిగా ఉన్నట్టు ఫీలింగ్
- ఎవరూ అర్థం చేసుకోవట్లేదన్న భావన
- చిన్న విషయానికే కోపం
- నిద్ర సరిగా రాకపోవడం
- ఏమీ చేయాలనిపించకపోవడం
ఇవి అన్నీ సైలెంట్ సిగ్నల్స్.
మన మనసు “నన్ను విను” అని అరుస్తుంటుంది.
అయితే మనం ఏం చేయాలి?
అందరికీ అన్నీ చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.
కానీ ఎవరికీ చెప్పకుండా ఉండటం కూడా మంచిది కాదు.
1. ఒక వ్యక్తిని ఎంచుకోండి
అమ్మనాన్నలు కాకపోతే,
స్నేహితులు కాకపోతే,
కనీసం ఒక న్యూట్రల్ పర్సన్.
- మీ మాట మధ్యలో కట్ చేయని వాడు
- సలహా ఇవ్వకుండా వినే వాడు
- మీ బాధను చిన్నదిగా చూడని వాడు
అలాంటి ఒక్కరు చాలూ.
2. రాయడం కూడా చెప్పడమే
ఎవరికీ చెప్పలేకపోతే —
మీ డైరీకి చెప్పండి.
రాత్రి నిద్రపోయే ముందు
మీ మనసులో ఉన్నదంతా రాయండి.
ఎవరు చదవరు.
ఎవరు జడ్జ్ చేయరు.
కానీ మనసు కొంచెం లైట్ అవుతుంది.
3. “నాకు బాధగా ఉంది” అనడం సరిపోతుంది
పూర్తి స్టోరీ చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు.
- “నాకు ఈ మధ్య హేవీగా ఉంది”
- “మాట్లాడాలి అనిపిస్తోంది”
- “నన్ను కొంచెం విను”
ఇంత చాలు.
అదే మొదటి అడుగు.
మన బాధ విలువైనదే
మీ బాధ చిన్నది కాదు.
ఎవరితో కంపేర్ చేయాల్సిన అవసరం లేదు.
మీకు బాధగా అనిపిస్తే —
అది నిజమే.
దాన్ని వాలిడ్ అనుకోండి.
దాన్ని దాచొద్దు.
అమ్మనాన్నలకు చెప్పలేకపోయినా పరవాలేదు.
స్నేహితులకు చెప్పలేకపోయినా పరవాలేదు.
కానీ
మీ మనసుతో మాత్రం అబద్ధం చెప్పకండి.
మీకు బాధగా ఉంటే —
దాన్ని గుర్తించండి.
దాన్ని ఒప్పుకోండి.
దాన్ని బయటకు తీసే మార్గం వెతకండి.
ఎందుకంటే
మౌనంగా బాధపడే వాళ్లే
ఎక్కువగా అలసిపోతారు.
మీరు ఒంటరివాళ్లు కాదు.
మీ బాధ కూడా ఒంటరిది కాదు.
ఈ ఐడియాకి మరో కోణం ఇక్కడ ఉంది →ఇతరుల లైఫ్ చూసి “నా లైఫ్ వేస్ట్” అనుకోవడం ఎంత వరకు కరెక్ట్?
అందంగా అనిపించిన భావాన్ని పదాల్లో మార్చే నైపుణ్యం, ప్రతి వాక్యంలో తలపోసే సున్నితత్వం… ఇవే సంజన రాతల్లో ప్రత్యేకత. ప్రేమ, నమ్మకం, ఒత్తిడిలాంటి భావోద్వేగాల్ని నిండుగా చెప్పేలా, కానీ చదివినవాళ్ల గుండె నొప్పించకుండా రాయడమే ఆమె శైలి. ఆమె వాక్యాల్లో తడిచినపుడు, మీ జీవితపు చిన్న మజిలీ గుర్తొస్తుందనిపించకమానదు.
