అమ్మో, న్యూ ఇయర్ అంటేనే ఒక తెల్లని నోట్‌బుక్ కొనాలనిపిస్తుంది మనకి, కదా అండి!

పాత సంవత్సరం చివరి రోజు రాత్రి పది గంటలకి, ఆ నోట్‌బుక్ తెరిచి, మూడు రంగుల పెన్స్ తో అందంగా లిస్ట్ రాశాం. ఎక్సర్‌సైజ్ డైలీ. రీడింగ్ హ్యాబిట్. సేవింగ్స్. లెస్ స్క్రీన్ టైమ్. లెస్ డ్రామా. మోర్ పీస్. చూడటానికి శానా బావుంటుంది    అక్షరాలు నీట్ గా, అండర్‌లైన్స్ అన్నీ రూలర్ తో, చివర ఒక చిన్న స్టార్ కూడా వేశాం. ఆ నోట్‌బుక్ మూసి పెట్టాం. నిద్రపోయాం. మనం రెడీ అని అనిపించింది.

జనవరి 15 కి ఆ నోట్‌బుక్ ఎక్కడుందో తెలుసా? బ్యాగ్ లో, పుస్తకాల కింద, మూల పడి.

ఇప్పుడు అడిగితే    “మోటివేషన్ లేదు లే ఈ సారి, నెక్స్ట్ ఇయర్ చూద్దాం” అంటాం. కానీ మావా, ఇక్కడ ప్రాబ్లమ్ మోటివేషన్ కాదు. మోటివేషన్ జనవరి 1 నాడు శానా ఉంది    నోట్‌బుక్ కొన్నాం కదా, ప్రూఫ్ అదే. ప్రాబ్లమ్ వేరే చోట ఉంది.

జనవరి 15 కి లిస్ట్ ఏమైందో తెలుసా మోటివేషన్ పోలేదు, సిస్టమ్ లేదు అంతే

చాలా మందికి తెలియదు కానీ    రిజల్యూషన్ ఫెయిల్ అవడానికి విల్‌పవర్ తక్కువగా ఉండటం కారణం కాదు.

మన బ్రెయిన్స్ కి ఒక చిన్న ప్రాబ్లమ్ ఉంది. “ఎక్సర్‌సైజ్ డైలీ చేస్తా” అని డిసైడ్ చేస్తే, బ్రెయిన్ దానిని ఒక గోల్ గా రిజిస్టర్ చేస్తుంది    కానీ ఆ గోల్ ని ఎక్సిక్యూట్ చేయడానికి ఎప్పుడు, ఎక్కడ, ఎంత సేపు అని స్పెసిఫై చేయకపోతే, బ్రెయిన్ దానిని “సమ్‌డే” ఫోల్డర్ లో వేసేస్తుంది. సమ్‌డే ఫోల్డర్ ఎప్పుడూ ఓపెన్ కాదు, అండి. అది అందరికీ తెలిసిన విషయమే    కానీ మనం మళ్ళీ మళ్ళీ అదే చేస్తాం. “డైలీ చేస్తా” అని రాస్తాం, డైలీ అంటే కాంక్రీట్ గా ఏమిటో రాయం.

మోటివేషన్ అనేది స్పార్క్ లాంటిది. వెలుగుతుంది, అందంగా ఉంటుంది, కానీ ఫ్యూయల్ లేకపోతే ఆరిపోతుంది. సిస్టమ్ అనేది గ్యాస్ కనెక్షన్ లాంటిది    రోజూ పని చేస్తుంది, డ్రామాటిక్ గా కాదు, క్వైట్లీ.

అమ్మో, ఇది విన్నప్పుడు అర్థమైపోతుంది కదా మనకి!

ఇక్కడ ట్విస్ట్ ఏమిటంటే    మన తెలుగు హౌస్‌హోల్డ్స్ లో రిజల్యూషన్ కల్చర్ కి ఒక స్పెసిఫిక్ షేప్ ఉంది.

మన అమ్మలు, నాన్నలు రిజల్యూషన్స్ రాయలేదు. కానీ వాళ్ళకి సిస్టమ్స్ ఉన్నాయి. అమ్మ రోజూ ఐదు గంటలకి లేస్తుంది    అలారం లేకుండా. ఎందుకు? ఎవరైనా “మోటివేషన్” అని చెప్పారా? లేదు. ఆ టైమ్ కి లేవడం ఆవిడ రూటీన్ లో పార్ట్ అయిపోయింది, అంతే. వంట చేయాలి, పిల్లలు స్కూల్ కి వెళ్ళాలి, ఇవన్నీ సిస్టమ్ గా రన్ అవుతున్నాయి. ఒక రోజు మోటివేషన్ తక్కువగా ఉన్నా లేస్తుంది    ఎందుకంటే సిస్టమ్ ఆగదు.

మనం ఏం చేశాం? మోటివేషన్ తో నోట్‌బుక్ రాశాం, సిస్టమ్ బిల్డ్ చేయలేదు. “డైలీ జిమ్” అని రాశాం కానీ    విచ్ జిమ్, ఎన్ని గంటలకి, ఎంత సేపు, వెళ్ళలేకపోతే ఆల్టర్నేటివ్ ఏమిటి    ఇవేమీ లేవు. ఒక రోజు జిమ్ మిస్ అయింది, తర్వాత రోజు గిల్ట్ వచ్చింది, గిల్ట్ వల్ల మళ్ళీ వెళ్ళడం హార్డర్ అనిపించింది, తర్వాత “ఈ మంత్ అయిపోయింది, నెక్స్ట్ మంత్ చూద్దాం” అయిపోయింది.

మన అమ్మలు ఒక్క రోజు వంట చేయలేదని “ఈ మంత్ కుకింగ్ స్కిప్” అనలేదు కదా, పాపా!

మనం అనుకుంటాం    రిజల్యూషన్ స్ట్రాంగ్ గా రాస్తే, ఫీలింగ్ బావుంటే, అది వర్క్ అవుతుంది. కానీ బ్రెయిన్ కి ఫీలింగ్స్ కన్నా క్యూస్ కావాలి.

ఇది సైన్స్    బోరింగ్ గా అనిపించినా విను, అండి. హ్యాబిట్ ఫార్మేషన్ అనేది క్యూస్ → రూటీన్ → రివార్డ్ అనే లూప్ మీద రన్ అవుతుంది. క్యూ అంటే ట్రిగ్గర్    ఏదైనా స్పెసిఫిక్ గా జరిగినప్పుడు, నీ బ్రెయిన్ ఆటోమాటిక్ గా నెక్స్ట్ స్టెప్ కి వెళ్తుంది. అలారం మోగింది → లేచాం → కాఫీ చేసుకున్నాం. ఇది క్యూ-బేస్డ్ సిస్టమ్. కానీ “డైలీ రీడింగ్ చేస్తా” అని రాస్తే    క్యూ ఏమిటి? “డైలీ” అనే వర్డ్ కి క్యూ లేదు. “రాత్రి పడుకునే ముందు, ఫోన్ ఛార్జర్ కి పెట్టిన తర్వాత, 10 పేజెస్ చదువుతా” అంటే    ఫోన్ ఛార్జర్ అనేది క్యూ అయింది. ఇప్పుడు బ్రెయిన్ కి డైరెక్షన్ ఉంది.

అయితే ఏంటి అంటావా    ఇంత చిన్న డిఫరెన్స్ వల్ల అవుతుందా? అవుతుంది. నిజంగా అవుతుంది.

మనం రిజల్యూషన్స్ ఫెయిల్ అవుతున్నాయని సాడ్ పడుతున్నాం, కానీ మన బ్రెయిన్ కి ఫెయిర్ ఛాన్స్ ఇవ్వలేదు అని అర్థం కావడం లేదు.

ఇప్పుడు రియల్ టాక్    సిస్టమ్ బిల్డ్ చేయడం అంటే ఏమిటో చూద్దాం, మనకి అర్థమయ్యే లాంగ్వేజ్ లో.

గోదారొల్లులో ఒక పెద్దమ్మ చేపలు అమ్ముతుంది. రోజూ తెల్లవారుజామునే రెడీ గా ఉంటుంది. ఆవిడ “ఈ రోజు మోటివేషన్ ఉందా లేదా” అని చెక్ చేసుకోదు. ఆవిడకి సిస్టమ్ ఉంది    ఏ టైమ్ కి లేవాలి, ఏ చోటికి వెళ్ళాలి, ఏం చేయాలి. సింపుల్. అన్‌గ్లామరస్. వర్క్స్.

మన రిజల్యూషన్స్ కి కావలసింది అదే. ఒక్కో గోల్ కి మూడు క్వశ్చన్స్ అడుగు: ఎప్పుడు చేస్తా    ఎగ్జాక్ట్ టైమ్. ఎక్కడ చేస్తా    ఎగ్జాక్ట్ ప్లేస్. మిస్ అయితే ఏం చేస్తా    బ్యాకప్ ప్లాన్. ఈ మూడు ఆన్సర్స్ లేకపోతే, గోల్ కాదు అది    విష్.

“రీడింగ్ హ్యాబిట్ పెంచుకుంటా” అనేది విష్. “రోజూ రాత్రి 10 గంటలకి, బెడ్ మీద కూర్చుని, 15 మినిట్స్ చదువుతా    మిస్ అయితే తర్వాత రోజు 20 మినిట్స్ చదువుతా” అనేది సిస్టమ్.

ఇది విన్నాక నోట్‌బుక్ తీసుకో    కానీ ఈ సారి డిఫరెంట్లీ రాయి.

మనం అనుకుంటాం    జనవరి 1 స్పెషల్ కాబట్టి రిజల్యూషన్ వర్క్ అవుతుంది. కానీ బ్రెయిన్ కి డేట్స్ తెలియవు, అండి.

మార్చ్ లో స్టార్ట్ చేసినా, ట్యూస్‌డే నాడు స్టార్ట్ చేసినా    సిస్టమ్ సేమ్ గా వర్క్ అవుతుంది. జనవరి 1 కి ఉన్న మ్యాజిక్ ఏమిటంటే అది మనలో హోప్ పుట్టిస్తుంది. ఆ హోప్ రియల్    కానీ హోప్ మాత్రమే చాలదు. హోప్ కి స్ట్రక్చర్ కావాలి. స్ట్రక్చర్ లేని హోప్ అనేది ఆ నోట్‌బుక్ లాంటిది    అందంగా ఉంటుంది, బ్యాగ్ లో పడి ఉంటుంది.

ఇప్పుడు ఆ నోట్‌బుక్ తీసుకో. పోయింది జనవరి 1    కానీ మార్చ్ వచ్చింది కదా. సిస్టమ్ ఇప్పుడు కూడా స్టార్ట్ చేయొచ్చు. ఒక్క గోల్ తీసుకో. చిన్నది. దానికి క్యూ ఫిక్స్ చేయి. బ్యాకప్ ప్లాన్ రాయి. ఒక్క వారం చేయి    మోటివేషన్ వచ్చినా రాకపోయినా.

మన అమ్మ రోజూ లేచినట్టు. డ్రామాటిక్ కాకుండా. క్వైట్లీ. అదే సిస్టమ్.

జోళ్ళు పోయే రిజల్యూషన్స్ వద్దు మనకి    వర్క్ అయ్యే రూటీన్స్ కావాలి, అండి! 

ఈ కాన్సెప్ట్‌ని బ్రేక్‌డౌన్ చేసిన ఆర్టికల్ ఇది – ఫెయిల్యూర్ నేర్పే పాఠాలు సక్సెస్ ఎప్పుడూ ఎందుకు చెప్పదు?